Langzaam maar zeer gestaag wordt 't lente. Sinds afgelopen weekend staan ook in onze eigen tuin de krokussen in bloei, zondag heb ik (in West-Friesland) het eerste lammetje gehoord en sinds een week of twee zijn de futen in prachtkleed, met fantastische kragen. De kokmeeuwen beginnen langzaam maar zeker hun kapjes terug te krijgen, al moet ik de eerste met een volledig kapje nog zien.
Afgelopen weekend onderweg naar West-Friesland massa's spreeuwen gezien in de bomen op de vooroever van de dijk Enkhuizen-Lelystad. In de polder (uiteraard) veel buizerds en een sperwertje. (Verder vooral veel op het verkeer gelet. Op de weg was niet veel te zien, hoewel ik toch nog een eend, een kever en een snoek heb gespot - en zelfs een panda, die werd achternagezeten door een jaguar.)
In de Naardermeer hebben zich enorme flottieljes kuifeenden verzameld. Gistermiddag drie grote zilverreigers gezien, twee in de Keverdijksche Polder en één in de Gooiboog (in de sloot, vlak aan 't spoor). Verder twee buizerds en in Amsterdam een torenvalkje boven de A10, ter hoogte van de RAI.
Vreemd genoeg maken de mezen bijna geen gebruik van de vetbollen die we in de tuin hebben opgehangen. Een ervan is kapotgerukt door de kauwen. (Een van de vetbollen, bedoel ik, niet een van de mezen.) De rest van de bollen blijft onaangeroerd hangen. 't Is niet dat de mezen geen honger hebben, hoor: de kleine schoften hangen dag in, dag uit rond bij de vetbollen van de overburen. Ik moet es een hartig woordje met de overbuurvrouw gaan spreken, dit geeft natuurlijk geen pas.
