Woorden die ik heb gekend
Uit de dagverslagen van de eindexamen-klachtenlijn van het LAKS:
In de middag werd het heel wat drukker, vooral toen het examen Nederlands voor de havisten was afgelopen... De klachten over dit examen gingen met name over de samenvattingopdracht [sic] (van de tweede tekst over toerisme door de jaren heen). Mensen werden hier op het verkeerde been gebracht door het gebruik van 'sedert' in de opdracht. De havisten wisten vaak niet wat er met dit ouderwetse woord voor sinds bedoeld werd en raakte [sic] daardoor in de war. We hebben hierover heel wat gefrustreerde bellers over [sic] aan de telefoon gehad die soms hele vervelende fouten hebben gemaakt. En aan de samenvattingopdracht [sic*] zitten natuurlijk heel wat punten vast.
Toegegeven: ik word al een dagje ouder en in mijn eerste proeve van archaïsch taalgebruik ben ik niet gestikt. Maar dat 'sedert' een ouderwets woord is heb ik nog niet eerder gehoord. Ouderwets? Sedert wanneer dan? Ik heb het even opgegoogeld. Het woord sedert levert zo'n 426.000 hits op. Weliswaar komt een deel van die hits van Vlaamse en Afrikaanse sites, maar ook in het Nederlands is het allerminst een vergeten woord.
Hoe gaat dat tegenwoordig op die scholen? Worden er geen boeken meer gelezen? En als je in zo'n boek het woord 'sedert' tegenkomt, wat doe je dan? Er overheen lezen en hopen dat het weggaat?
Maria van der Hoeven, onze minister van onderwijs, ijvert sedert een paar dagen voor een breed debat over de evolutietheorie en de scheppingsgedachte in het onderwijs. Voor de 'havisten' van tegenwoordig lijkt een dergelijk debat wat hoog gegrepen. Misschien heeft de minister wat hulp nodig bij haar prioriteitstelling.
*) Valt over te discussiëren. Het groene boekje (1990) kent zowel reddingsboot als reddingboot, maar reddingsboot lijkt de voorkeur te genieten.
Nog één nachtje slapen
Morgen mogen we stemmen over [het verdrag tot vaststelling van] de Europese grondwet. Het Nee-kamp, een nogal onwerkelijke coalitie van xenofoben, Unox-socialisten en kleine christenen, is er nog niet in geslaagd om met een eenduidig argument voor een tegenstem te komen. Laat staan met een werkbaar alternatief voor de grondwet. (Klik voor de rest!)
Okee, dan mag het
Een tijdje geleden werd bekend dat Ivo de Wijs per 10 juli vertrekt bij Vroege Vogels. En dat mag niet.
Maar ik ben streng doch rechtvaardig. Als hij wordt opgevolgd door Frank van Pamelen dan mag het weer wel. Daar gaan we niet al te dogmatisch over doen, toch?
Mobiel bellen nu ook in Utrecht mogelijk
Daar zaten we op te wachten!
Paalkampeerterrein
Tussen Hilversum en Baarn heeft Staatsbosbeheer een zogenaamd paalkampeerterrein ingericht. Mooi initiatief. Beetje ongelukkig uitgevallen pictogram.
The elephant man strikes again
Een tijdje terug berichtte ik al over de Hilversumse spuitbusartiest die zich heeft toegelegd op het tekenen van olifantjes. Op station Hilversum Sportpark heeft hij (zij?) drie schakelkasten onder handen genomen. Het spijt me voor mensen die niet van graffiti houden (nee, zo'n schakelkast is een fraai gezicht!), maar ik vind ze erg komisch.
A dirty job
Als ik de plannen van de gemeente moet geloven staat ons straatje op de nominatie om tot monument te worden gebombardeerd*. Dat is op zich niet onterecht - huisjes uit de jaren twintig hebben zonder meer hun charmes. Maar er kleven ook nadelen aan. Zo is daar de kwestie van de afvoerput.
Van de 'natte cellen' in onze woning loost alleen de WC rechtstreeks op het riool. De afvoer van de badkamer en de keuken loopt naar een grindput in de achtertuin. In zo'n grindput verdwijnt niet alleen water: ook alles wat in relatief vaste vorm door de gootsteen wordt gespoeld belandt erin, dus eens in de zoveel tijd is de put vol. Proefondervindelijk hebben we vastgesteld dat je die zaak vier jaar op z'n beloop kunt laten. Maar niet langer.
De afgelopen tijd functioneerde het doucheputje maar matig. Als de wasmachine draaide ontstond er een klein moeras in de achtertuin. Na het scheren bleef er nog tien minuten een laagje water met baardstoppels in de wastafel staan. Dat werd zelfs mij te gortig. Er moest iets gebeuren, dat was duidelijk, maar omdat ik ben opgegroeid in huizen zonder grindput had ik geen idee wat.
Gelukkig weet buurman G. in dat soort gevallen raad, dus toen ik hem over de schutting om advies vroeg kwam hij snel met een panklare oplossing. 'Scheppen!' Uiteraard. Dat ik daar zelf niet aan gedacht had. Naast goede raad beschikt buurman G. over een tuinschuurtje waarin hij een heel arsenaal aan exotische gereedschappen bewaart. Uit dat schuurtje haalde hij een Oudhollandse putjesschep tevoorschijn. Hij glunderde erbij.
Het was zaterdagmiddag, het zonnetje scheen en het meisje was naar de stad om kleren te kopen. Kortom: het ijzer was heet. Ik stroopte mijn mouwen op en begon met het verwijderen van de dikke laag tegels en bakstenen waarmee we de put hebben afgedekt. Dat was geen seconde te vroeg. In mijn leven heb ik de nodige ranzige dingen gezien maar hier was ik niet op voorbereid. Griezelt u even mee?
Het bleek dat de put tot aan het deksel was gevuld met een vettige grauwbruine brei, waarin nog vaag etensresten te herkennen waren. Aan het deksel zelf hadden zich lange stalactieten van dezelfde substantie gevormd. Het geheel verspreidde een aroma dat het midden hield tussen rottende tulpenkoppen en de geur van een vuilcontainer die te lang in de mediterrane zon heeft gestaan. Ik pakte buurmans Oudhollandse putjesschep en roerde besluiteloos in de drab. Daar werd de situatie niet beter van.
Wat nu? Ik leunde even tegen de gevel om uit te puffen en twee keer te kokhalzen. Buurman G. schaterde en riep goed bedoelde adviezen over de schutting. Mijn andere buurman, buurman J., sloot ijlings de tuindeuren en nam met vrouw en kind de wijk naar het zwembad. Na twee minuten filosoferen kwam ik tot de slotsom dat de put zichzelf niet zou legen. Ik haalde diep adem - maar niet te diep - en begon aan het karwei.
Het legen van een verstopte grindput is een leerzame ervaring. Zo weet ik nu dat de inhoud globaal in drie lagen te verdelen is. De bovenste laag is een dunne smurrie van rotte etensresten. De details zal ik u besparen, maar het is interessant om te weten dat de mosterdzaadjes uit vier jaar lege augurkenpotten nog allemaal intact waren**. De tweede laag is crèmewit en bestaat, naar ik vermoed, voor 80% uit dode huidcellen en voor 20% uit haar. De onderste laag, tenslotte, is zwarte bagger. Over de samenstelling van die bagger wil ik liever niet nadenken.
En dan is er de fauna. In de put krioelden beesten die, volgens de heersende zoölogische opvattingen, allang uitgestorven behoren te zijn. Trilobieten, sponzen, zeeschorpioenen, allemaal levend en wel. Verder kwam van onder het putdeksel een vuistgrote spin tevoorschijn, die in de oerwouden van Brazilië niet zou misstaan.
Al scheppend overdacht ik de wonderen van de schepping, en al snel sloeg ik geen acht meer op de viezigheid. Maar aan alle mooie dingen komt een eind. Tweeënhalf uur en vier emmers later was de put leeg en stroomde het water weer ongehinderd door de afvoer. Dat was maar goed ook, want ik was hard aan een douche toe.
Op de lagere school had ik een onderwijzer die ons, wanneer we tijdens de les niet opletten, een carrière als putjesschepper in het vooruitzicht stelde. De man was een oliebol zonder weerga, maar ik ben blij dat ik tenminste die ene keer naar hem geluisterd heb.
*) Lees: 'staat ons straatje misschien op de nominatie om eventueel in aanmerking te komen voor de status van straatje dat wellicht ooit tot potentieel toekomstig monument zal worden gebombardeerd'. U begrijpt: bij de huiseigenaren zit de schrik er stevig in.
**) Hetgeen een heel nieuw licht werpt op Matteüs 17:20 etc.
Kunstwerk (2)
Is het een diepgevroren ring van Möbius? Een onderdeel van een petrochemische installatie? Een schematische weergave van de stadslijn van Zoetermeer? Bij de Kunstuitleen in Hilversum kwamen ze er niet uit. Bovendien was er geen hond die het wou lenen - laat staan kopen - dus hebben ze het maar in de voortuin gezet.
Misschien was het allemaal nog wel te pruimen geweest zonder die zielige pootjes. Misschien ook niet.
Een hele geruststelling
Engeland wordt wakker
Ergens in Mijn Lijvige Archief bevindt zich een foto van vriend E. De foto is genomen in Londen, in de zomer van 1993. Op de foto kijkt E. niet blij. We zijn onderweg naar Glasgow. Omdat we geen geld hebben doen we dat met de bus. Het is even na zes uur 's morgens. De coffeeshop tegenover het busstation is net geopend en E. heeft zojuist kennis gemaakt met het fenomeen Engelse Koffie. Zijn commentaar herinner ik me ook nog: 'Heeft er soms een maandverband in het filter gelegen?' Proost.
Maar dat is twaalf jaar geleden. De tijden zijn veranderd. In 1995 begon de doordrukkoffiepot aan een langzame maar onstuitbare opmars door Groot-Brittanië. Rond 2000 werd de espressomachine gemeengoed. Inmiddels is het zover dat zelfs in kantoren een bak koffie wordt geserveerd waarvan we in Nederland nog wat kunnen leren.
Het gevolg is dat de Britten meer en meer afkerig worden van een ouderwets bakje thee. Van de jongeren schijnt nog maar 38% dagelijks meer dan één kop thee te drinken. De totale theeomzet is de afgelopen drie jaar met 12% teruggelopen, de omzet van theezakjes zelfs met 16%.
Het verwondert me nauwelijks. De Engelse winkelstraten zijn dichtgebouwd met hippe koffiewinkels als Starbucks, Nero en Costa. De collega's overzee drinken zonder uitzondering koffie. En als ze een keertje geen trek hebben in koffie dan drinken ze - ik zweer dat ik dit niet verzin - een kopje heet water.
Nee, die Britten komen er wel. Als ze nou ook nog fatsoenlijk leren koken ga ik er misschien zelfs wel weer eens op vakantie.
Natuur vandaag, meneer (42)
Het is half mei en in mijn werkkamer klinkt nog altijd het gonzen van de centrale verwarming. Dat is niet normaal. Ook de nuttige gewassen die we hebben gezaaid (Spaanse peper, basilicum, tomaten, artisjokken) lijken slechts met frisse tegenzin te ontkiemen.
Zondagmiddag even wezen wandelen in het Spanderswoud. Ondanks het feit dat er 's morgens een reportage over het Spanderswoud op de radio was kon je er - zoals gewoonlijk - een kanon afschieten. Vreemd eigenlijk - misschien fungeren de 's-Gravelandse buitenplaatsen als bliksemafleider voor dagjesmensen. Bij een kruising een half uur op een boomstam gezeten, volstrekt rustig.
Maandag met Thijs van Amsterdam Muiderpoort naar Monnickendam gewandeld. Tegenover Durgerdam begint IJburg steeds meer een storende factor te worden. God zegene Duco Stadig, als 't kan een beetje hardhandig. Niettemin mag de nieuwe vooroever bij IJdoorn er wezen. Er broeden inmiddels kokmeeuwen, visdiefjes en dwergsterns. We hebben er bontbekplevieren gezien en zelfs een paartje eiders - al is het me een raadsel wat die in het IJmeer te zoeken hebben.
Tussen Durgerdam en Uitdam verder een grote hoeveelheid kluten, de nodige grutto's, tureluurs en kieviten, een oeverloper en een witgat gezien, alsmede twee bruine kiekendieven en een buizerd die ongenadig op hun flikker kregen van een stel kieviten. En dan vergeet ik haast de koekoeken bij IJdoorn - drie stuks die tegelijk opvlogen.
Op zich redelijk weer (windstil, af en toe een paar spatten), maar vanaf Uitdam de laatste vijf kilometer door storm en regen gelopen. Doorweekt in Monnickendam aangekomen. Hele fraaie dag gehad.
Natuur vandaag (41)
Ondanks alle mooie beloften van het KNMI hebben we hier in Hilversum de afgelopen dagen nog maar één donderklap gehoord. Dan kunnen ze dus net zo goed de zon laten schijnen.
Toen het mooi weer was hebben we de hele tijd hard gewerkt in de tuin. Nu het moment daar is dat we zouden moeten gaan zitten om de vruchten van al die arbeid te plukken trekt de ene wolkbreuk na de andere voorbij. Leuk hoor.
Gisteren een boomvalk tussen Weesp en Diemen (vlak voorbij het Amsterdam-Rijnkanaal, aan de Amsterdamse kant). Op de terugweg boven de Naardermeer (Veertigmorgen) een bruine kiekendief zien vliegen.
Drive-By Truckers (2)
Terwijl ik dit schrijf hangen de trommelvliezen nog als natte washandjes uit m'n oren. Het optreden van de Drive-By Truckers gisteravond in Paradiso was ronduit geweldig. Je hebt bands die live (nog) beter zijn dan in de studio, en de Drive-By Truckers horen in die categorie.
De band was niet te lullig om tweeënhalf uur voluit te spelen, inclusief een toegift die meer weg had van een tweede set. Maar sapristi, wat een volume. Het lawaai moet van Landsmeer tot Ouderkerk en van Hoofddorp tot Weesp te horen zijn geweest.
Ook inwoners van Velsen, Heemskerk, Zandvoort en Spaarndam mogen hun borst natmaken; vanmiddag om tien voor half zes staan de Drive-By Truckers op Bevrijdingspop in Haarlem. En ook dan zijn we erbij.
Loudon Wainwright zal hard moeten zingen, wil ik 'm vanavond nog kunnen horen.
Koninginnedag - wat vage flarden
Koninginnedag in Amsterdam: drukte in de Jordaan.
Een vrolijke gast in de Tuinstraat.
'Maar wat vekopen mensen dan allemaal op zo'n vrijmarkt?', vroeg een buitenlandse collega vorige week. Buitenissige koopwaar op de Apollolaan.
'My feet are killing me! I've got a broken heel!' - stille getuigen van een persoonlijk drama in Oud-Zuid
Deze dames hadden dan weer nergens last van. Stevig schoeisel aangetrokken, blijkbaar.
Deze kerel kon er maar geen genoeg van krijgen.
|
|
|
