Wat een stad...
Teletekst vandaag:
'Uit een container lekte een stof, die in aanraking met water zoutzuur vormde. De Rotterdamse brandweer zette hoogwerkers met waterkanonnen in...'
Steve Wynn (2)
Meer ketelmuziek: de opnamen van het concert van Steve Wynn op 30 november in Ekko, dat ik hier beschreef, zijn eveneens op archive.org te downloaden. Plezier ermee!
Drive-By Truckers (5)
Wat zegt u? WAT?!? Ja, ja, nee, het optreden van de Drive-by Truckers, dinsdag in Utrecht, was van buitengewone klasse. In het begin verliep het wat rommelig - het was duidelijk merkbaar dat het nog maar het vijfde optreden van de tour was en dat de band nog niet helemaal was ingespeeld. Aan enthousiasme ontbrak het ze niet, maar vooral bij nieuwe nummers (Feb 14, Easy on yourself, Goodbye) rammelde het spel af en toe een beetje. Daarnaast was het gitaargeluid van Mike Cooley af en toe wat overheersend - en vals.
Nadat Cooley zijn gitaar liefkozend toegesproken en gestemd had, revancheerde de band zich met een modderige, diep-broeierige uitvoering van Cottonseed. Dat was meteen ook het omslagpunt in het concert: de rest van de set* werd zeer overtuigend neergezet. Na Cottonseed verscheen een zekere Don Chambers op het podium om het nummer (I swear I won't never let 'em get my) Goat te zingen. (We hebben het na afloop uitgezocht: Chambers is de voorman van een band genaamd Goat. Hij heeft een geweldige strot, we zijn benieuwd naar meer van z'n werk.)
Al met al duurde het concert zo'n tweeënhalf uur, waarvan een flink deel in beslag genomen werd door de toegift. (Eigenlijk was er geen sprake van een toegift, eerder van een tweede set.) In het eerste deel van het optreden was af en toe een rustpunt ingebracht (Goodbye, Heathens), de toegift was betrekkelijk compromisloos. Ook het publiek, dat tot aan de toegift nogal tam was geweest, kwam ineens helemaal los. In de drie kwartier die volgden werd de zaal compleet platgespeeld. (Bij de laatste vier, vijf nummers stond zowaar Don Chambers weer op het podium, waar hij de gitaar van Paterson Hood overnam.) De uitsmijter was een snoeiharde versie van People who died, een cover van Jim Carroll (van wie ik tot eergisteren evenmin ooit gehoord had, ik moet me nodig eens bijscholen).
WAT?!? Nee, nee, ondanks alles hebben we de oordopjes niet nodig gehad. Het geluid was deze reis zowaar een beetje - hm - geciviliseerd afgesteld.
Voor de liefhebbers: opnames van het Drive-By Truckers-concert in Paradiso, op 4 mei vorig jaar, zijn hier te downloaden. En er is meer.
*) De set: Shut up and get on the plane / Feb 14 / Easy on yourself / Sinkhole / Uncle Frank / Goodbye / Never gonna change / Heathens / Aftermath USA / Cottonseed / Goat (met Don Chambers) / Putting people on the moon / Heart like a wheel Let me roll / Something's gotta give / A love like this
Toegift: Ronnie & Neil / Outfit / Gravity's gone / Lookout mountain / Dead, drunk & naked / Guitar man upstairs / The day John Henry died / Wednesday / Zip City / Buttholeville / The people who died
Op de foto: Paterson Hood
Drive-By Truckers (4)
Vanavond is het eindelijk zover: de Drive-By Truckers staan in Tivoli De Helling in Utrecht. Het nieuwe album, A Blessing and a Curse, zit inmiddels al een week of twee in de CD-speler. En het is gruwelijk goed.
Naar het schijnt is het optreden van vanavond nog steeds niet helemaal uitverkocht (althans, op de site van Tivoli vond ik nog geen indicatie in die richting). Geloof me, het is in elk geval een poging waard.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee: na het optreden dat de band afgelopen voorjaar in Paradiso gaf ben ik een paar dagen zo goed als doof geweest. Het is duidelijk: ik ben definitief een ouwe zak aan het worden. Afgelopen week heb ik mijn nederlaag erkend en semi-professionele oordopjes gekocht. Ze liggen klaar - nu maar hopen dat ik ze niet vergeet.
Natuur vandaag (70)
Naar het zich laat aanzien wordt het eindelijk écht lente. Het is nog altijd niet warm, maar de scherpe kantjes zijn een beetje van de kou af. In Hilversum hangt een koppige boslucht, vermengd met een mestgeur - nu de vorst uit de grond is hebben de boeren klaarblijkelijk in een keer hun hele surplus aan gier uitgereden.
In de tuin staan (inderdaad) scilla's in bloei. Verder steken er tulpen en hyacinten de kop op. Maar ik moet de eerste boom met een groen zweem nog zien. Opschieten, verdomme!
Zaterdag in Utrecht voor het eerst op een terrasje gezeten. Ik was niet de enige - de terrassen zaten mudvol. Gisteren drie reeën en een grote zilverreiger in de Keverdijksche Polder. Vandaag een vrouwtje blauwe kiekendief, vermoedelijk hetzelfde als verleden week.
Achter de stadsdeelwerf in Slotervaart zit al een week een heggemus driftig te zingen. Die zit nu al drie jaar op dezelfde plek. Achter het parkeerterrein van de zaak vandaag voor het eerst dit seizoen (!) een tjiftjaf gehoord.
Het wachten is op de visdiefjes. Schijnbaar zijn er al boerenzwaluwen gezien. En over vier weken moeten de gierzwaluwen ook alweer terug zijn - maar als ik het weer zo bekijk kan ik het me amper voorstellen.
Modemloze put (3)
Niet te geloven, m'n nieuwe modem doet 't nog ook!
Natuur vandaag (69)
Mooi is dat. Nu het eindelijk een beetje warmer wordt is de zon ineens nergens meer te bekennen. Vanmiddag voor het eerst sinds tijden de geur van verse regen, nog aangewakkerd door de aardige lucht van de vers ontdooide bodem. Met een beetje geluk lopen de bomen nu ook eens een keer uit. Het zal tijd worden, het is verdomme al bijna april. Ik hoor zelfs dat de eerste boerenzwaluwen al gesignaleerd zijn. Die zullen wel raar op hun neus snavel kijken.
Eergisteren bij Nieuw Vennep (langs het spoor, bij het motorcrossterrein) een bruine kiekendief gezien. Gisteren in de Keverdijksche Polder nog een vrouwtje blauwe kiek zien jagen. Verder een grazende ree, een grote zilverreiger en veel brand- en grauwe ganzen. Erg veel nonnetjes, zowel op het Groote Meer als op Veertigmorgen.
In de tuin beginnen de kruiden langzaam maar zeker weer de kop op te steken. De munt, de bieslook (en de Chinese bieslook) en de tijm lijken er ineens weer zin in te krijgen. De winterharde viooltjes die we in de herfst hebben geplant zijn aan een tweede leven begonnen. Het grasveld staat vol krokussen, er komen zomaar ineens weer tulpen op en ik meende zelfs al wat scilla's te zien, maar het kan zijn dat ik me deerlijk vergis. Zodra het ophoudt met regenen zal ik ze eens van dichtbij bekijken.
In de maling
Hoe maken wij een sladressinkje? Simpel! Daar draai ik mijn hand niet voor om.
Men neme een scheutje wijn- of balsamico-azijn, een scheutje olijfolie, beetje knof, theelepeltje mayo, beetje mosterd, eventueel een beetje citroensap en/of suiker. En kaneel* natuurlijk.
Huh?
Men neme een gootsteen en beginne van voren af aan. Geheel larderen met sterk gekruide taal.
*) 'Da's nog niks,' zei vriendin J. toen ik haar vertelde over mijn misser. 'Vorige week gooide ik, in plaats van kaneel, cajunkruiden over de slagroom in de koffie.'
Modemloze put (2)
Mijn dag is weer goed: vanmorgen werd de vervanger van mijn kapotte modem bezorgd. En dat al na twee werkdagen! Hulde! Maar als ik zo naar de informatiestickers op de verpakking kijk, bekruipt me een allerakeligst voorgevoel. Als dat maar goed gaat.
Wordt vervolgd...
Ite, missa est!
Geert Wilders, de kunstig vergeknipte aanvoerder van de Partij voor de Vrijheid, is er eindelijk in geslaagd om een partijprogramma samen te stellen. 'Klare wijn', heet het ding - en al dadelijk dringt zich een verleidelijk woordgrapje op, want veel nieuws heeft Wilders niet te melden. Niet zo kinderachtig, Ko. Laten we het programma eens op zijn - hm - merites beoordelen.
De pijlers van Wilders' missie zijn, zoals te verwachten viel, conservatisme en xenofobie. Hij komt met een heel pakket programmapunten om niet-westerse allochtonen het leven zuur te maken: een moratorium op de stichting van nieuwe Islamitische scholen en moskeeën, een immigratiestop en afschaffing van het gelijkheidsbeginsel in artikel 1 van de grondwet. Tiens, waar hebben we dat laatste punt ook alweer eerder gehoord?
Als argumentatie voor de afschaffing van artikel 1 voert Wilders aan dat een verbod op discriminatie de vrijheid van meningsuiting zou inperken. In plaats daarvan wil hij een nieuw artikel 1 in de grondwet opnemen, waarin 'de joods-christelijke en humanistische traditie/cultuur' als 'dominante cultuur' worden vastgelegd.
Dat een discriminatieverbod de vrijheid van meningsuiting inperkt is natuurlijk flauwekul. Als we de vrije meningsuiting werkelijk willen garanderen kunnen we haar, naar Amerikaans model, rotsvast verankeren in de grondwet, door middel van een Nederlandse versie van het First Amendment.
Zo'n artikel hoeft een anti-discriminatiebeginsel niet in de weg te staan, in de Amerikaanse grondwet is dat - zij het dan in gelimiteerde vorm - immers vastgelegd in datzelfde eerste amendement en in amendement 15. Nu heb ik van Wilders geen hoge pet op, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat hij daar niet van op de hoogte is. De conclusie moet zijn dat het Wilders niet te doen is om vrijheid van meningsuiting, maar om de mogelijkheid tot legitiem discrimineren.
Wilders' malligheid houdt niet op bij het schrappen van artikel 1: in zijn programma pleit hij ook voor 'een verbod op het preken in een andere dan de Nederlandse taal'. Nu ben ik benieuwd wat dat voor gevolgen gaat hebben voor de 'joods-christelijke traditie/cultuur'.
Hoe moet het bijvoorbeeld met de Engelse kerk op het Begijnhof, waar al sinds 1607 'preken in een andere dan de Nederlandse taal' worden gehouden? Hoe zit het met de negerkerken in de Bijlmer, waar Nigerianen en Ghanezen elke zondag in het Engels de here prijzen? En de tientallen kerken in onze badplaatsen, die speciaal voor vakantievierende oosterburen diensten organiseren in het Duits - moeten die hun boeltje maar opdoeken? Ook Friese dominees mogen wel oppassen als Wilders en trawanten de macht grijpen. Over de synagoges, die toch onmiskenbaar bolwerken zijn van de 'joods-christelijke traditie/cultuur', heb ik het dan nog niet eens gehad.
Grappig, dat een partij die zich afficheert als een voorvechter van vrijheid met een dergelijk programma op de proppen komt. Ik moet veronderstellen dat Wilders, als ex-katholiek, ernstig getraumatiseerd is door missen in het Latijn. Maar dat hoeft geen probleem te zijn - niemand dwingt hem immers om een kerkdienst bij te wonen. Ite, Geert! Missa est!
Caption competition
Ik heb lang geprobeerd om een bijschrift voor deze foto te verzinnen, maar ik kom er niet helemaal uit:
a.) 'Attenooie, heb ik dat! Dat wordt weer minstens zes weken ziekenhuisvoer. Ach chauffeur, doe mijn een lol en rij nog effe door de Leidsestraat.'
b.) In haar strijd om de bevolking te doordringen van de gevaren van een fastfood-dieet past de Hartstichting steeds agressievere strategieën toe.
c.) 'Bedankt voor de niertjes, Leo, maar de volgende keer heb ik liever dat je weer bij de achterdeur parkeert.'
Suggesties welkom.
Natuur vandaag (68)
Gistermiddag met Thijs wezen wandelen door de Bovenmeent. Volgens het weerbericht was het in het noorden van het land bewolkt, in het zuiden zonnig. We bevonden ons op het grensvlak. Bitter koude wind.
In Naarden een flinke troep koperwieken in de bosjes. Verder veel vinken en mezen. In de Bovenmeent in eerste instantie een massa kramsvogels, die zich kennelijk aan het verzamelen waren voor de trek, met daartussen nog een flink aantal koperwieken. Verder grote zilverreigers, grauwe ganzen, een klein troepje brandganzen en een Canadese gans, af en toe een troepje overvliegende kolganzen, witte kwikstaartjes, graspiepertjes, een buizerd en een paar wintertalingen.
Langs het pad naar het kijkscherm twee uit de kluiten gewassen grutto's (de eerste die ik dit seizoen heb gezien), pijlstaarten en opnieuw een grote zilverreiger, heel in de verte. Vanachter het kijkscherm wat slobeenden, kuifeenden, bergeenden en een tafeleend gezien. Twee lepelaars in het achterveld - ook al mijn eerste van dit seizoen.
Doorgelopen naar de vogelhut bij de Wijde Blik. Prachtige formaties van elfenbanken op een dode boom (zie foto). Op de wijde blik een flink aantal nonnetjes; zeven of acht vrouwtjes en één mannetje. De bofkont. Op de terugweg nog een rietgorsje. Verder niet veel rietvogels - bij gebrek aan riet. Alles gemaaid. Wachten tot de zomer. Door de kou teruggelopen naar Naarden-Bussum. Onderweg nog (onder meer) een biddende torenvalk en een overvliegende grote bonte specht.
De afgelopen dagen in Amsterdam-West ook een paar keer een troep koperwieken gezien, in het struweel bij metro Sneevlietweg. Wonderlijk - kan me niet herinneren dat ik ooit eerder koperwieken in Amsterdam heb gezien, maar dat kan aan mij liggen.
Op de parkeerplaats bij de zaak zit nog steeds de 'spreeuw-ekster'. Heb geprobeerd 'm te filmen, omdat het een komisch gezicht is - en omdat ik vrees dat mensen me niet zullen geloven. Niet gelukt. Mij een biet. Dan geloof je het maar niet. Dan lach ik lekker alleen.
Modemloze put
Het is een van mijn favoriete stokpaardjes: falende apparaten zijn in bijna alle gevallen te genezen door een keer op de aan- en uitknop te duwen. In bijna alle gevallen. Gisteren heeft mijn fonkelnieuwe draadloze modem er de brui aan gegeven. De verbinding haperde al een paar dagen, maar gistermorgen werd het me echt te gortig. Dus besloot ik, naar goed gebruik, het apparaat uit te schakelen, een paar seconden te wachten en het weer aan te zetten. Er gingen wat lampjes aan. En weer uit. En verder gebeurde er niets. Modem dood.
Ik houd niet van helpdesks. Een deel van die aversie wordt veroorzaakt door mijn werk. Omdat onze firma, zoals iedere gezonde onderneming, een scherp oog voor klanttevredenheid heeft, zitten de competente helpdeskmedewerkers op de externe helpdesk. Maar als employé ben ik aangewezen op de interne helpdesk.
Sinds onze interne helpdesks een paar jaar geleden zijn ondergebracht in grote, pan-Europese callcenters, heb ik het nog wel eens geprobeerd, maar vrolijk word je er niet van. In negen van de tien gevallen word je te woord gestaan door een stotteraar met een Slavisch gekruid accent, die de Engelse taal maar nauwelijks machtig is. Dat zou an sich niet zo erg zijn, als zo'n stotteraar tenminste je probleem zou kunnen oplossen. Maar nee: over het algemeen belooft de helpdesk (na het geijkte rijtje standaardvragen) om je zo snel mogelijk terug te bellen. En daarna hoor je niets meer.
In de loop der jaren heb ik geleerd dat, als ik een probleem niet zelf kan oplossen, de helpdesk dat zeker niet kan. Gek genoeg heb ik daardoor een soort blinde trots ontwikkeld. Ik blijf net zo lang etteren en mieren tot het probleem uit de wereld is. Mijn collega's doen exact hetzelfde. Zodoende hebben we ons ontwikkeld tot door de wol geverfde IT-specialisten. Het zou me niet eens verbazen als dat een bewuste opzet van onze werkgever is. (Nog even en) de helpdesk kan worden opgedoekt.
Enfin. Door deze en soortgelijke ervaringen bel ik, ook in mijn privéleven, zelden of nooit een helpdesk. Maar een kapotte modem kan ik niet repareren. Nood breekt wet. Dus heb ik gisteren maar eens gebeld met de reuze behulpzame helpdesk van mijn provider. 'Ik hoor het al,' sprak de dienstdoende specialist, nadat ik hem het probleem uit de doeken had gedaan. 'Dat is een garantiefout.' Kijk, daar houd ik van. Geen lijstje met standaardvragen. Geen root cause analysis. Gewoon een garantiefout. Geen probleem. 'Als u even de storingsdienst van KPN belt dan kunnen zij u een nieuwe modem sturen.'
Nu ben ik dol op nieuwe spullen, dus knorrend van genot belde ik de helpdesk van KPN. Maar in mijn euforie vergat ik even dat de KPN de oude PTT is. Een damesstem vertelde in schildpadtempo dat het informatienummer voor telefoon, internet en televisie 10 cent per minuut kostte. Vervolgens werd ik overgeleverd aan de genade van een computergestuurd keuzemenu.
- Toets uw 10-cijferige toestelnummer in, zei de stem.
Ik toetste mijn 10-cijferige toestelnummer in.
- Voor particulieren - toets 1.
Dat was eenvoudig.
- Voor installatievragen en storingen - toets 4.
Het begon ergens op te lijken.
- Heeft u installatievragen? - Toets 1. Heeft uw verbinding al gewerkt? - Toets 2.
Mijn verbinding had al gewerkt. Dus toetste ik 2.
- U dient contact op te nemen met uw eigen serviceprovider, sprak de stem, iets minder vriendelijk nu, en de verbinding werd verbroken.
Juist. Die slag was dus verloren, maar de oorlog niet. Nog driemaal belde ik het storingsnummer van KPN. Nog driemaal toetste ik mijn 10-cijferige toestelnummer in. Nog driemaal worstelde ik me door het keuzemenu, tot ik een slinkse omweg gevonden had en eindelijk rechtstreeks verbinding kreeg met een helpdeskmedewerkster van KPN.
- Goedemorgen, met de helpdesk van KPN, wat is uw 10-cijferige toestelnummer?
- Dat heb ik zojuist ingevoerd, meen ik.
- We hebben uw 10-cijferige toestelnummer nodig, ter controle.
Ik noemde mijn nummer. Het bleef even stil.
- Wat zijn uw postcode en huisnummer?
- Staat dat niet in uw computer?
- We hebben uw postcode en huisnummer nodig, ter controle.
Ik noemde mijn postcode en huisnummer.
- Wat is uw naam?
- U spreekt met Yasser Arafat, godverdomme. Mijn modem is kapot. Gaat u mij nog helpen of hoe zit dat?
- Heeft u al met de helpdesk van uw eigen provider gebeld?
- Ja, dat heb ik. Mijn provider zegt dat mijn modem stuk is en dat het aan de garantie ligt. Daarom gaat u mij een nieuwe modem sturen. Wanneer kan ik hem tegemoet zien?
- We moeten eerst door de monteurs laten bekijken of uw modem stuk is. Ik zal de storingsdienst vragen om u te bellen. Wat is uw 10-cijferige toestelnummer?
Al met al belde de storingsdienst nog verrassend snel: al na twee uur had ik een vriendelijke dame aan de lijn. Ik was op het ergste voorbereid, dus begon ik omstandig uit te leggen dat mijn modem stuk was. Kaputt. Dood. Lampjes uit. Einde oefening. Doet niets meer. Een garantiefout, zeiden ze bij mijn eigen provider.
Dat bleek nergens voor nodig. De vriendelijke dame had vaker met dit bijltje gehakt, begreep ik. Mijn nieuwe modem zou binnen vijf werkdagen worden opgestuurd. Tot die tijd zou ik verstoken blijven van internet. Of niet?
Nee dus. Ik behoor tot de gezegende klasse van mensen die nooit iets weggooien. Op mijn omvangrijke Schroothoop Van In Onbruik Geraakte Apparaten vond ik niet alleen twee ouderwetse 56k-modems, maar ook mijn ouwe, trouwe ethernetrouter. Met wat kunst- en vliegwerk slaagde ik erin om dit toestel op de ADSL-lijn aan te sluiten, in het stoffige hoekje achter de grote kamerplant in de huiskamer. Helaas beschik ik niet over een lange netwerkkabel. Dus mochten mijn verhalen de komende vijf werkdagen een beetje warrig overkomen, dan komt dat doordat ik in kleermakerszit achter een grote kamerplant zit te schrijven. U bent gewaarschuwd.
Live blogverslag van St. Patrick's Day
Een van de beste weblogs die ik ken is dat van Twenty Major, een bijzonder grof gebekte Ier. Met zijn af en toe nogal surrealistische verhalen over zijn vrienden Dirty Dave, Stinking Pete en Jimmy the Bollix, kroegbaas Ron en zijn hond Bastardface, is hij een paar dagen geleden terecht de grote winnaar geworden van de Irish Blog Awards.
Vandaag is het St. Patrick's Day, een nationale feestdag in Ierland. Twenty hoopt geschiedenis te maken door als eerste ter wereld een live blogverslag te doen van een traditionele St. Patrick's Day-sessie. In de bar van Ron, uiteraard. Ondertussen probeert hij ook nog bij te houden hoeveel hij gedronken heeft. Op het ogenblik staat de teller op 3 pints, maar ik heb niet de indruk dat dat lang zo blijft. Gaat dat zien.
Blinde ambitie
Natuur vandaag (67)
De afgelopen week vanuit de trein elke dag twee a drie reeën in de Keverdijksche polder zien scharrelen - op één dag na, toen er in 'hun' weitje een kudde heckrunderen stond te grazen. Nu de kreek weer min of meer dicht ligt lijken de grote zilverreigers te zijn uitgeweken naar de Gooiboog. Baltsende futen op de Vecht, innig verliefde scholeksters in Amsterdam-West. Je vraagt je af hoe die beesten aan seks kunnen denken bij deze temperaturen, but there it is.
Een paar dagen geleden heb ik in de Naardermeer tot tweemaal toe een kuifeend in een boom zien zitten. Werkt erg op de lachspieren.
Jonas' tweede kosthuis
Al zolang Jonas bij ons thuis woont heeft ze de gewoonte om, nadat we 's ochtends haar luikje hebben geopend, een hele tijd buiten te blijven. Dat is an sich niet abnormaal: een kat moet 's morgens haar territorium inspecteren, achter vliegjes aanspringen, tuinplanten besnuffelen en blazen naar de buurkatten. Heel belangwekkende zaken, allemaal. Maar één ding hebben we nooit zo begrepen: als Jonas, na een uur of zo, weer binnen komt, ruikt ze naar parfum. Naar damesparfum.
Het is geen doordringend luchtje - ik bedoel: het is heus niet dat Jonas als een grote parfumbom door het huis loopt. Maar als je je neus tussen haar schouderbladen duwt ruik je toch onmiskenbaar een damesparfum. Een parfum dat ik niet ken. Het is in elk geval niet Obsession, dus van mijn echtgenote kan het niet zijn.
Er is dan ook maar één conclusie mogelijk: Jonas heeft ergens een minnares. We hebben geen idee wie dat kan zijn, maar het moet een van onze buurvrouwen zijn. Of misschien een van de achterburen. Soms proberen we te raden wie het is. In eerste instantie dachten we aan de twee oude dametjes van twee deuren verderop. Maar die zijn verhuisd, dus die kunnen het niet zijn. Buurvrouw F., de nieuwe vriendin van buurman J., valt ook af. Die woont hier immers nog geen twee jaar. Bovendien heeft die vier katten, waarvan er twee een maatje te groot zijn voor Jonas.
Toch moet het iemand uit ons blok zijn, want veel verder van huis gaat Jonas goddank niet. Ik stel me zo voor dat ze 's morgens, nadat ze het huis verlaten heeft, meteen naar haar aanbidster gaat en daar eens even lekker een half uur lang gaat kroelen. O, van ons mag ze hoor, we zijn niet jaloers. En het is ook niet dat Jonas nooit eens lekker met ons komt kroelen - integendeel. We zijn alleen zo vreselijk benieuwd met wie ze een - hm - relatie heeft aangeknoopt.
Maar ik vrees dat we daar wel nooit achter zullen komen. Want om haar op haar tochten te kunnen volgen zouden we over schuttingen moeten klimmen, over schuurtjes moeten rennen en onder sierheesters door moeten kruipen. Zelfs indien we dat in hetzelfde tempo als Jonas zouden kunnen - laat me niet lachen - denk ik niet dat we het zouden doen. Een kat heeft recht op haar kleine geheimen - en wie zijn wij om haar privacy te schenden?
Raar ei
Het woord 'ovaal' is afkomstig van het Latijnse woord 'ovum' (ei). Het wordt gebruikt als aanduiding van een ellipsvorm. Toch zie je zelden of nooit een ellipsvormig ei. Vanmorgen vonden we, bij het klaarmaken van ons ontbijtje, zo'n freak of nature (zie foto). Je vraagt je af hoe een ellipsvormig ei tot stand komt. Komt het van een kip met een heel strakke cloaca? Of heeft ze terwijl het ei gevormd werd misschien languit gelegen? En hoe ziet een kip die languit ligt eruit?
Nog zo'n vraag: waarom heet een ovaal eigenlijk een ovaal? Waren de eieren in het oude Rome misschien anders van vorm?
Overigens ben ik er de man niet naar om een hele zondagmorgen met dat soort vragen te gaan lopen worstelen. Inmiddels is het dan ook geen raar ei meer, maar een roerei.
Diemen-Zuid ziet er lekker uit
Spectaculaire lichteffecten: zonsondergang tijdens een sneeuwbui op Diemen-Zuid.
Observatie (1)
Het feit dat het woord 'krent' algemeen in gebruik is ter aanduiding van het achterwerk, doet het ergste vrezen omtrent de persoonlijke hygiëne van onze voorouders.
Ongeoorloofd groen
Ondanks allerhande mooie woorden, moties en beloften van de overheid, is nog altijd 50% van het hout dat op de Nederlandse markt terecht komt afkomstig van illegale kap. Om hiertegen te protesteren heeft Milieudefensie in de nacht van donderdag op vrijdag 45 illegale bomen geplant in Amsterdam, Den Haag en Utrecht.
Tijdens het planten van de bomen werden zes actievoerders gearresteerd. Twee van hen waren gistermorgen alweer vrij. Voor meer informatie over de actie (en illegale houtkap) heeft Milieudefensie een factsheet (PDF) ter beschikking gesteld. Daarnaast kun je op de site van Milieudefensie een online petitie tegen illegale houtkap tekenen. De petitie is gericht aan minister Veerman (LNV) en staatssecretaris Van Geel (VROM).
Het boompje op de foto staat aan de Plantage Middenlaan in Amsterdam, tegenover het Wertheimplantsoen Wertheimpark.
Email-actie tegen dassenmoord in Engeland
Het volgende bericht heb ik voor 't gemak maar letterlijk overgenomen uit de Vroege Vogels-nieuwsbrief:
De Britse overheid overweegt om 400.000 dassen massaal af te maken. De dassen zouden namelijk rundertuberculose verspreiden. Het ministerie heeft aangegeven deze plannen te heroverwegen als er tenminste 150.000 tegenreacties komen. Aan iedereen een oproep om vandaag nog tegen te stemmen! Deze actie stopt op 10 maart (vandaag!) om 17:00.
Voor de mail-actie: http://www.stopthecull.info/emaildefra.php
Voor meer informatie: de Badger Trust en Vara's Vroege Vogels.
Natuur vandaag (66)
Het gazon in onze achtertuin staat vol krokussen, en ook in de voortuin staan de eerste krokussen (en de laatste sneeuwklokjes) in bloei. Hier en daar steken zelfs al narcissen de kop op. Gisteren in de Keverdijksche Polder nog een ree zien grazen, maar zilverreigers hebben zich de afgelopen dagen niet vertoond.
Op het parkeerterrein van mijn werk, in Amsterdam-West, heb ik gisteren weer eens een ekster een perfecte imitatie van een spreeuw horen geven, compleet met rare klikkende geluidjes, rollers, trillers en fluitjes. Een jaar of twee geleden hoorde ik dat voor 't eerst, op bijna dezelfde plek, ik ga er dus vanuit dat het dezelfde vogel is. Het is een vreemde gewaarwording, trouwens. De eerste keer dat ik het hoorde dacht ik dat ik malende was. Een hele tijd lopen zoeken waar die spreeuw nou zat. Erg komisch.
Stemmen tellen
Arjanneke, Aynur en Ko tellen de stemmen - Foto: Ineke van de Rotte
Bij gemeenteraadsverkiezingen zijn er nauwelijks peilingen. Vandaar dat we dinsdag, tijdens het GroenLinks-etentje voorafgaand aan de uitslagenavond, zelf maar een 'peiling' op touw hebben gezet. Op de achterkant van een placemat werd een 'scorebord' gemaakt en alle vijftien vulden we onze voorspelling in. Terwijl ik zat te schrijven voelde ik me een beetje alsof ik Oost-Europa op een servetje aan het verdelen was, maar dit terzijde.
Na het tellen van de stemmen en het bepalen van het gemiddelde kwamen we uit op de volgende zetelverdeling:
5 Leefbaar Hilversum
6 CDA
6 VVD
5 GroenLinks
8 PvdA
3 D66
1 DLPH
1 CU
2 SP
0 LPF
Optimisten die we waren. Eerlijk is eerlijk: ik geloofde het zelf eigenlijk niet. GroenLinks profiteerde in Hilversum al jaren van het feit dat de SP niet deelnam aan de gemeenteraadsverkiezingen. Dit jaar was dat voor het eerst wel het geval. Oorspronkelijk vreesde ik dat dat ons drie zetels zou gaan kosten. Uiteindelijk is de schade beperkt gebleven: van de vijf zetels hebben we er nog drie over. Jammer voor GroenLinks, maar niet geheel onverwacht.
Zoals het een rasecht optimist betaamt tel ik mijn zegeningen: in elk geval is het aantal linkse zetels in de Hilversumse gemeenteraad flink gestegen (met zes stuks, om precies te zijn). Verder zijn Leefbaar Hilversum en het CDA zo goed als gehalveerd. En de LPF is buiten de gemeenteraad gebleven. Afijn: het had slechter gekund.
Uiteindelijk zijn er zelfs nog mensen beter van geworden: het geld dat we met z'n allen op de poll hadden gezet is gedoneerd aan de Stichting Ombú.
Help! Ik zweef!
Ik ben gek op verkiezingen. Ze kunnen van mij niet snel genoeg beginnen. Dus sinds ik stemgerechtigd ben, is het mijn gewoonte om op de verkiezingsdag zo vroeg mogelijk mijn stem uit te brengen. Ik sta op een achterlijk tijdstip op en wandel, met de oproepkaart in de hand, naar het stembureau. Het komt zelfs wel eens voor dat ik als eerste het stemlokaal betreed.
Zo niet dit jaar. Dit jaar zweef ik.
Voor zwevende kiezers zijn er allerhande voorzieningen. Al weken staan de dorpsstraten en winkelcentra vol campagnevoerende aspirant-raadsleden. De verkiezingsfolders en -krantjes liggen drie duim dik op de deurmat. En er zit ook al veertien dagen een kleverig VVD-pepermuntje vast in de zak van mijn fleecevest. (Van D66 kreeg je vroeger hele rolletjes pepermunt, trouwens. Waarom zijn de liberalen zo krenterig? Bespeur ik hier de zuinige hand van Gerrit Zalm?)
Daarnaast maakt het Instituut voor Publiek en Politiek (IPP) al jaren de Stemwijzer. Die Stemwijzer is er nu ook voor de lokale verkiezingen, zodat zelfs de grootste zwever met een paar muisklikken kan bepalen naar welke partij zijn voorkeur uitgaat*.
Maar wat ik wil gaan stemmen staat al maanden (nee, jaren!) vast. Mijn probleem is van een geheel andere aard. Sinds dit jaar krijgen we in de gemeente Hilversum geen oproepkaarten meer, maar een stempas. En met die stempas kunnen we in ieder willekeurig stemlokaal binnen onze gemeente stemmen.
Nu loop ik me dus al weken af te vragen waar ik zal gaan stemmen. Wordt het Restaurant De Lieberg? Dienstencentrum Schapenkamp? Zal ik gaan stemmen in Gymzaal De Dubbeldekker of bij Speeltuinvereniging Erfgooiers? Zoveel keus - ik ben er nog altijd niet uit. En inmiddels is het al half vijf!
Mocht het me voor negen uur vanavond nog lukken om een besluit te nemen dan zal ik het u laten weten. Maar ik zie het duister in.
*) Als hij in een van de 52 deelnemende gemeenten woont, tenminste.
Naschrift: uiteindelijk ben ik op het station gaan stemmen. Da's wel zo dichtbij.
Goeie actie
David Rietveld voert campagne tegen slecht weer. Ik wens 'm veel succes.
Een dagje naar het strand
Nog wat kiekjes van ons tochtje naar Wijk aan Zee, gisteren:
Een winterse bui boven de noordpier van IJmuiden, gezien vanaf het strand bij Wijk aan Zee.
Het uiteinde van de noordpier.
Een Hollandsche jongen meneer eet een boterham.
Een winterse bui boven het strand bij Wijk aan Zee, gezien vanaf de noordpier van IJmuiden. (Ik kan het ook niet helpen.)
Zeilwagens (of hoe heten die dingen - zo ontzettend bij de tijd ben ik nou ook weer niet) op het strand voor de Hoogovens.
Natuur vandaag (65)
Gisteren met Thijs van Wijk aan Zee naar Castricum gewandeld. In eerste instantie naar het einde van de Noordpier van IJmuiden gelopen. Harde, snijdend koude wind, woeste deining en tot tweemaal toe een hagelbuitje. Vanaf het strand en de pier vooral veel meeuwen (waaronder tenminste twee dwergmeeuwen), een steenlopertje, een paar eiders, pijlstaarten, twee oeverpiepers, futen en aalscholvers gezien.
Tussen de buien door fantastisch winterlicht. Mooie foto's genomen. Hoge golven, die te pletter sloegen tegen de betonblokken, wierpen fonteinen tot vijf meter hoogte op. Tweemaal de volle laag gehad. Erg gelachen.
De pier is een geliefde uitwaailocatie. Volgens een informatiepaneel mag er officieel niet gewandeld worden, maar bij mooi weer wordt het gedoogd. Bij storm wordt de pier afgesloten, niettemin komt het geregeld voor dat er mensen over de hekken klimmen, meegesleurd worden door de golven en verdrinken. Gisteren hebben we één freak wave over de strekdam zien slaan, we kunnen ons er iets bij voorstellen.
Naar het schijnt worden er af en toe zelfs betonblokken, zo groot als personenwagens, door de golven over de pier getild. Dat lijkt me niet iets waar je bij wilt zijn - maar kan Rijkswaterstaat niet eens een webcam op het vuurtorentje plaatsen?
Via het strand teruggelopen naar Wijk aan zee, vandaar verder gewandeld door het Noordhollands Duinreservaat. Leuke dingen gezien: een buizerd en een blauwe kiekendief (vr.), een bruine kiekendief (m., de eerste van dit seizoen), een torenvalk en een sperwer, kool-, pimpel en staartmezen, matkoppen, een grote- en een kleine bonte specht, een groenling, vinken en een goudvink.
Het absolute hoogtepunt van de tocht kwam (letterlijk en figuurlijk) op de Kruisberg, een hobbel van 26 meter, waar bovenop een uitzichtpunt ligt: toen we net boven waren streek in de top van een naburige den een kruisbek (vr.) neer - de eerste die ik in mijn leven heb gezien. (Ik vraag me af waarom, trouwens, in 't Gooi zit toch ook een aantal kruisbekken.)
We hadden gehoopt in de omgeving van het zweefvliegveld nog een ransuiltje te vinden, maar daar is het niet van gekomen. You can't win them all. Door de avondschemer naar het station van Castricum gelopen. Geweldige tocht, beslist voor herhaling vatbaar.
Het lijkt er trouwens op dat de bruine kiekendieven dit weekend inderdaad zijn teruggekeerd. Vanmiddag zag ik bij Duivendrecht een vrouwtje bruine kiekendief - vermoedelijk op trek, ik kan me niet voorstellen wat een kiek anders in Duivendrecht uitspookt - knokken met vier zwarte kraaien.
Een kwestie van goede smaak
Tsja...
Daleks aan de Keizersgracht
Door alle berichtgeving over vogelgriep en terrorisme zouden we bijna vergeten dat er ook nog echte bedreigingen bestaan. Wist u, bijvoorbeeld, dat er 's nachts Daleks langs de Keizersgracht schuimen? Een heel nest, nog wel!
Ik waarschuw maar even, want in de kranten heb ik er nog niks over gelezen. Ik vermoed een zorgvuldige cover-up. Maar mooi dat ik voorlopig niet meer zonder een thermosfles vol thee en mijn malle gebreide sjaal de grachtengordel in ga. Exterminate! Exterminate!
Een spook waart door internet
In elk geval is de googlebom niet onopgemerkt gebleven.
Endlösung der Katzenfrage?
Sinds afgelopen week op het Noord-Duitse eiland Rügen een dode kat werd aangetroffen, die besmet was met het H5N1-virus, willen Duitse kattenbezitters massaal van hun huisdieren af.
Volgens een woordvoerster van de Duitse dierenbescherming* worden de asiels platgebeld door mensen die hun kat willen dumpen. Sommige mensen zouden hun katten zelfs willen laten inslapen. Het zou vooral gaan om kattenbezitters uit Beieren. Uiteraard.
Onnoemelijke tyfuslijers, dat zijn het. Schande! Samendrijven achter prikkeldraad en euthanaseren - zouden ze nou echt niks geleerd hebben?
*) Naschrift: Gek hè? Bij herlezing van de woorden 'Duitse dierenbescherming' moet ik onwillekeurig aan Jiskefet denken.
Natuur vandaag (64)
Al weken loop ik op dit weblog rond te bazuinen dat het lente is, lente wordt of dat de lente in de lucht zit. Nu is het eindelijk maart en prompt worden mijn beweringen gelogenstraft met een pak sneeuw. Ergens ben ik niet eens verrast - exact een jaar geleden lag er in Amsterdam een pak van twintig centimeter. Bij ons op de heide werd zelfs gelanglauft.
Zondagmiddag, tijdens de actiewandeling tegen de A6-A9, hebben we niet al te veel gezien. Een torenvalkje en een buizerd in de Aetsveldsche Polder en een vlucht van zo'n duizend kolganzen boven de Vecht, dan heb je 't wel gehad. Wat wil je ook, als je met 500 man uit wandelen gaat. In de Keverdijksche polder nog wel een dooie zwaan zien liggen. Toch leuk om te zien hoe de mensen daarop reageren. Conversatie tussen twee boswachters bij de Visserij:
Boswachter 1: 'Heb jij al gehoord dat er een dode zwaan langs de weg ligt?'
Boswachter 2: 'O, al 32 keer, ik heb het bijgehouden.'
Later langs de Meerkade nog even over het Groote Meer uitgekeken. Veel kuifeenden, een paar ganzen en twee bergeenden. Roodborstjes, mezen en spechten in het bos.
De afgelopen dagen heb ik vanuit de trein bijna iedere dag vier nonnetjes (m.) zien zwemmen in Veertigmorgen. In de Keverdijksche Polder sterft 't van de buizerds, die stoïcijns op hun paaltjes zitten en het einde van de sneeuwbuien afwachten. De reeën hokken samen aan de bosrand, eergisteren zag ik er zowaar vier rondscharrelen, vlak langs het spoor.
En deze week heb ik voor het eerst dit jaar een kokmeeuw in pracht gezien. 't Zal wel een alpha-male zijn, in elk geval waren z'n soortgenoten nog allemaal in winterkleed. Je kon ze bijna horen denken: 'Moet je zien, wat een uitslover!'
Even Rita begoogelen
De regelmatige bezoekers van dit blog weten (allebei) dat ik geen grote vriend ben van Rita Verdonk. Haar beleid, dat ik al eerder omschreef als xenofobisch, incompetent en leugenachtig, begint steeds meer trekjes van vreemdelingenhaat te vertonen. Hoe moeten we anders haar blinde agressie tegen - bijvoorbeeld - de Kosovaarse Taïda Pasic uitleggen? Kom op, Rita, laat dat schaap lekker d'r VWO afmaken en zeik niet.
En vertel me eens, hoe moet ik uitleggen dat de gegevens van Congolese asielzoekers herhaaldelijk bij de geheime dienst in Congo terecht zijn gekomen? En hoe moeten we verklaren dat diezelfde 'fout' inmiddels wéér gemaakt wordt, maar nu met Syrische asielzoekers? Zoiets kun je nauwelijks meer incompetentie noemen, dat riekt naar boze opzet. En dus naar vreemdelingenhaat.
En het feit dat ze gemeenten opdraagt om uitgeprocedeerde asielzoekers zonder vorm van opvang op straat te zetten, hoe moeten we dat interpreteren? Inmiddels heeft ze de burgemeesters en wethouders die wél voor noodopvang willen zorgen ter verantwoording geroepen: Verdonk ziet liever dakloze asielzoekers. Vergis ik me, of is dat vreemdelingenhaat?
De Amsterdamse burgemeester Cohen, in een vorig leven verantwoordelijk voor de wetgeving die Verdonk probeert uit te voeren, heeft ooit gezegd dat voor de portefeuille van Vreemdelingenzaken een 'koel hoofd en een warm hart' vereist zijn, terwijl Verdonk een 'heethoofd met een koud hart' is. Bij die woorden sluit ik me van harte aan. De consequentie is duidelijk: Rita Verdonk moet weg.
Dus als een aantal bloggers aan haar poten probeert te zagen middels het leggen van een googlebommetje dan werk ik daar graag aan mee.
Meer hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier, hier en hier.
Update: Yay! 't Werkt!
Miau!
- Ko?
- Jonas?
- Miau!
- Dat heb je scherp gezien, poes, maar dit zijn mijn sardientjes.
- Me dunkt van niet, Ko, er staat Miau op.
- Jij krijgt toch ook Miauw, Jonas?
- Dat heet tegenwoordig Felix, Ko, en Felix kan ik niet uitspreken.
- Wat zei je, poes?
- Felix kan ik... Oh! Ik haat je, Ko.
- Oh.
Unloveable?
Niemand houdt van Morrissey. Althans, als we Morrissey zelf moeten geloven. Bijna twintig jaar na het uiteenvallen van The Smiths zwelgt de kreunende bard uit Manchester nog altijd in eenzaamheid, melancholie en zelfmedelijden.
Op 'Ringleader of the Tormentors', zijn nieuwe album dat in april verschijnt, laten de songtitels aan duidelijkheid niets te wensen over: 'Life is a Pigsty', 'You Have Killed Me' en 'I'll Never Be Anybody's Hero Now' - het is weer een en al ellende wat de klok slaat.
Alle treurnis ten spijt lijkt het erop dat Morrissey nog steeds een enorme schare fans heeft. Het aantal officieuze Morrissey-sites op internet loopt in de vele tientallen, van zijn vorige album, 'You Are the Quarry', zijn wereldwijd meer dan een miljoen exemplaren verkocht en sinds kort is hij ongekend populair in Mexico*.
Ook in Nederland is Morrissey allerminst vergeten. De kaartjes voor zijn optreden in Amsterdam, op 10 april, moeten een schandalige 39 euro opbrengen. En nóg is het concert zo goed als uitverkocht. Gelukkig heeft Jurjen nog twee kaartjes kunnen bemachtigen**, zodat we de man voor het eerst in levenden lijve kunnen zien, maar het scheelde weinig. Zou er dan toch iemand van Morrissey houden?
*) Ik vind het heel moeilijk om me daar iets bij voor te stellen, trouwens. Ik word er eerlijk gezegd een beetje melig van.
**) Bedankt, Jurjen!
|
|
|
