Ongebreidelde passie
Hilversum vanmiddag: een drukte van belang op een passiebloem.
Te heet (5)
Vannacht bij vijven kregen we eindelijk het al weken beloofde onweer, maar van serieuze neerslag is nog altijd geen sprake. Met de regen van de afgelopen weken is het als met natte sneeuw: het ziet er veelbelovend uit, maar het blijft niet liggen. De druppels verdampen al voor ze de grond raken.
In de Ferdinand Bolstraat beginnen oververhitte kinderen het recht in eigen hand te nemen. En ik kan ze geen ongelijk geven.
Natuur vandaag (88)
Afgezien van het feit dat ik de afgelopen paar dagen weer grote zilverreigers, reeën en lepelaars heb gezien in de Keverdijksche Polder, een zilverplevier in zomerkleed in de Gooiboog en een gezellig putterende troep puttertjes in het distelwoud achter mijn werk, is er deze week (althans in mijn stukje natuur) weinig interessants gebeurd. Vandaar dat ik me even verdiep in een aantal reacties van de afgelopen week.
Op het postje over de verdwenen giezwaluwen, dat ik een paar dagen geleden schreef, is een aantal leuke reacties binnengekomen. Een zekere M te V schrijft: 'Geroosterde muggen is ook niet alles'. En inderdaad: het zou nog wel eens kunnen dat het lange, koude voorjaar en de gruwelijk hete zomer hebben geleid tot een tekort aan insecten, waardoor de gierzwaluwen al een week eerder dan normaal zijn vertrokken. (Maar vraagt u het liever aan een echte bioloog, want ik heb er weinig verstand van.)
Joost Huijsing, programmamaker van Vroege Vogels, vertelde afgelopen zondag op de Fenolijn (van zijn eigen programma, nota bene) dat ook bij hem de gierzwaluwen vertrokken waren. Zijn theorie was dat de jongen door het warme weer eerder groot waren, zodat de trek eerder kon worden aanvaard. Die lezing vind ik, al mijn bedenkingen bij het opwarmen van de planeet ten spijt, een stuk optimistischer.
Miek, die naar eigen zeggen aan de Plantage Muidergracht woont, deelt mijn milde melancholie over het verdwijnen van de gierzwaluwen. 'Vorig jaar waren ze hier al vanaf 24 april', schrijft ze, en verdomd: zo staat het ook in mijn annalen. Toch leuk om te weten dat je niet de enige gek bent die zoiets bijhoudt.
'Je weet hoe je de doortrekkers kunt onderscheiden van de broedvogels toch? Die vogels uit het noorden roepen ‘sreu’ in plaats van ‘srie’', aldus de reactie van onze Thijs. Zøcht.
Verder ontving ik een reactie van Roos op het stukje over de vlinders: 'Ik werk in een kantoor naast een groenstrook en ik zie dagelijks vlinders voorbijkomen, ik had het idee dat het weer wat beter gaat met de vlinders in (midden)Nederland'.
Zelf heb ik ook het idee dat er de afgelopen jaren weer wat meer vlinders te zien zijn, maar dat zou kunnen komen doordat ik, na elf jaar op étagewoningen in Amsterdam te hebben gezeten, de afgelopen vijf jaar een huis met een tuintje in het Gooi heb gehad.
De afgelopen jaren schijnt het in elk geval slechter te gaan met de bijen: de diversiteit in bijensoorten neemt af en tegelijk gaat het slechter met de plantensoorten die van bestuiving door bijen afhankelijk zijn. Met vlinders is, voor zover ik begrijp althans, iets soortgelijks aan de hand: door allerhande maatregelen (ecologisch bermbeheer, inzaaiïng van bloemen aan akkerranden) neemt het aantal vlinders licht toe, maar de diversiteit neemt af doordat het leefgebied van specialistische soorten verloren gaat. Met andere woorden: de koolwitjes redden het misschien wel, maar met het heideblauwtje gaat het rap bergafwaarts.
Afijn. Mocht u door het bovenstaande een tikje neerslachtig geworden zijn, dan raad ik u van harte aan om dit stukje te lezen. Ik ben benieuwd of u het wél droog houdt.
Te heet (4)
Afgezien van de tenhemelschroeiende temperaturen schijnt er de afgelopen weken nóg een meteorologische constante te zijn: op donderdag gaat het onweren. Dat wordt althans al drie weken beweerd - en al twee donderdagavonden heb ik, zwetend als een paard, in een deck chair op de beloofde wolkbreuken zitten wachten. Vergeefs. En onder ons gezegd en gezwegen: ik heb er weinig fiducie in dat het morgen wél gaat onweren.
Stel je mijn frustratie voor toen ik, afgelopen zaterdag, in Utrecht een paar miezerige spatjes op mijn neus kreeg en later vernam dat het in Amsterdam gehoosd had. En dat terwijl ik nota bene oorspronkelijk van plan was geweest om naar Amsterdam te gaan! Zo zie je maar weer: in Amsterdam gebeurt het. (En in Purmerend. En in Eelde. Maar in elk geval niet in Utrecht.)
Zoetjesaan begin ik me af te vragen of aan de voorspellingen van het KNMI niet een kinderachtig bijgeloof ten grondslag ligt: op donderdag gaat het donderen. In elk geval heb ik de afgelopen weken nog geen duidelijk onderbouwd bewijs voor die stelling gezien. Maar om het zekere voor het onzekere te nemen heb ik de komende twee dagen vrij genomen. En ik blijf de buienradar, de satellietbeelden en de bliksemradar op de voet volgen. Waar de komende twee dagen onweer is, daar ben ik ook. Al moet ik ervoor naar Keulen. En naar Aken. Op één dag.
Nu eens kijken of het werkt.
Natuur vandaag (87)
Het lijkt erop dat de gierzwaluwen de afgelopen twee dagen aan het wegtrekken zijn. Hier en daar vliegen er nog een paar rond, maar je moet ze met een lantaarntje zoeken en het is moeilijk te zeggen of dat nou broedvogels of doortrekkers zijn. Toch lijkt het me aan de vroege kant. In 2004 waren ze pas op 31 juli vertrokken en zag ik de laatste op 7 augustus. In 2005 vertrokken ze op 28 juli en zagen Thijs en ik de allerlaatste op 11 augustus, bij een wandeling in de Keverdijksche Polder.
Hoewel ik gruwelijk m'n bekomst heb van de zomer is het toch altijd een beetje een triest moment, het vertrek van de gierzwaluwen. Afijn, de komende dagen zullen we er nog wel een paar zien doortrekken.
Twee grote zilverreigers gezien in de Keverdijksche Polder vanmiddag.
Natuur vandaag (86)
Ondanks (of misschien wel dankzij) het hete weer valt er buiten genoeg te genieten. De reeën, die zich de afgelopen weken met hun kalveren hadden teruggetrokken in het bos, laten zich weer bijna iedere ochtend zien in de Keverdijksche Polder. Even verderop staat bijna iedere dag een troepje van vier of vijf lepelaars, als ze tenminste niet in het modderige water van de Gooiboog staan. Af en toe zie ik vanuit de trein een purperreiger voorbij zeilen, soms zelfs een boomvalk.
Iedere avond jagen er flinke vleermuizen boven de tuin (geen idee welke soort), tot grote consternatie van de poes, die niet weet wat ze aanmoet met een synthese van muis en vogel. The best of both worlds. Het gras in de tuin staat er dor en geel bij. Ik krijg de neiging om te gaan hooien, al is het daarvoor wat aan de late kant. Door de aanhoudende droogte beginnen de bomen langzaamaan te verkleuren. Paradoxaal genoeg lijkt de hitte tot een vroege herfst te leiden.
Bij de stasdeelwerf achter de zaak staat een buddleia (of een vlinderboom, zo je wilt) in bloei. De aren zitten stampvol bijen, hommels, schoenlappers en dagpauwogen (zie foto). Volgend jaar wil ik een buddleia in mijn tuin. Geweldige struiken. Mijn ouders hadden (hebben?) er een. Ieder jaar stonden we versteld van de massa's vlinders die erop afkwamen. Ook voor De Kapitein, onze gigantische blauwe kater, was het elk jaar feest. Een paar keer per dag dook hij met zijn volle gewicht in de buddleia, om vervolgens, temidden van een zwerm vlinders, met een droge smak op de klei te belanden. Goed voor uren pret.
Yep, ik moet een buddleia. Al is het maar voor de poes.
Te heet (3)
Russische toestanden op het Europaplein: de wachttijden voor een ijsco bedragen naar schatting drie kwartier.
Te heet (2)
Het wordt nu wel erg bont met die temperaturen. Elke dag scan ik hoopvol de bliksem- en buienradars. En elke dag zie ik veelbelovende onweersbuien oplossen boven de Noordzee, stranden in Vlaanderen of naar het oosten wegtrekken.
In Amsterdam, hemelsbreed een kilometer of dertig van Hilversum, heeft het gehoosd: kelders stonden blank, putdeksels kwamen omhoog en het viaduct bij het Amstelstation liep onder. In Hilversum moesten we het doen met een mild zomers buitje - een paar spatten, niet eens erg genoeg om te gaan schuilen. Het is niet dat ik niet nat word, hoor: het zweet gutst bij bakken van m'n lijf. Maar fris is anders.
Naar het zich laat aanzien heeft de thermometer bij de RAI het begeven. Dat moet aan de werkdruk liggen. De temperaturen van de afgelopen dagen lopen gewoon van de schaal. En volgens de weersverwachtingen komt er voorlopig geen einde aan. Stilletjes maak ik al plannen voor de nazomer. Zodra het kwik onder de vijfentwintig graden zakt ga ik een week lang feestvieren.
Artistieke vrijheid?
Moedwil of misverstand? Een collega heeft een contractmanagement-database gebouwd en de applicatie 'ConMan' genoemd. Ik zou hem willen vragen of die naamgeving berust op een goeie grap of op een gebrekkige beheersing van het Engels. Maar hij is zo trots op zijn geesteskind dat ik die vraag maar achterwege laat.
Als de voortekenen ons niet bedriegen... (2)
Een week geleden schreef ik, met een brede grijns, een nogal voldaan stukje over de nederlaag die Feyenoord leed tegen de zaterdaghoofdklassers van Katwijk. Maar ik sprak blijkbaar weer voor mijn beurt: zoiets kan zelfs de beste club overkomen. Ik ook altijd met m'n grote bek.
Natuur vandaag (85)
Een jaar of zes geleden kocht ik een vogelgids. In eerste instantie was dat om onze wandelingen op te leuken: een tocht door Waterland of De Wieden wordt er een stuk interessanter op als je af en toe een kievit van een kolgans kunt onderscheiden - een vermogen dat ik tot dan toe nauwelijks bezat. De eerste maanden leek het of ik op een nieuwe planeet terechtgekomen was. In een ijzingwekkend tempo leerde ik vogels determineren, leerde hun gewoontes kennen, leerde in welke habitat je welke soorten kunt aantreffen en in welk seizoen. Ik stond versteld van de verscheidenheid en vooral van het feit dat ik daaraan dertig jaar lang straal voorbij gelopen was.
Al snel werd vogels kijken een doel op zich. Tegenwoordig vormen vogels - en vogelreservaten - het centrale thema van onze wandelingen. Op zich is dat een beperkende factor, want gebieden waarin niet minstens één fatsoenlijk vogelreservaat te vinden is laten we al bij voorbaat links liggen. Enfin. Het determineren gaat me inmiddels zo goed af dat ik vaak niet eens meer een gids meeneem.
Maar waar het op het determineren van planten aankomt ben ik nog steeds een kruk. Goed: ik kan een beuk van een berk onderscheiden en ik weet dat je beter niet languit kunt gaan liggen in brandnetels, braamstruiken of bereklauw. Maar daarmee is dan ook zo'n beetje alles gezegd. Daar moet verandering in komen. En rap ook. Dus heb ik afgelopen weekend een bomengids* gekocht. Je kunt maar beter groot beginnen - de miniscule onkruidjes komen later nog wel eens aan de beurt.
Zondag ben ik 'm gaan uitproberen. Het liep tegen de dertig graden, dus leek het me een prima idee om wat rond te kuieren in het Corversbos. Dat bos ligt op slechts drie kilometer wandelen van mijn voordeur. Drie warme kilometers, dat wel. Maar eenmaal in de koele schaduw van een beukenlaan ging ik zitten en greep er de bomengids bij.
In de daarop volgende twee uur leerde ik robinia's van lijsterbessen en essen onderscheiden, zomereiken van wintereiken en Amerikaanse eiken, de Noorse esdoorn van de gewone esdoorn en de purperesdoorn. Ineens liep ik niet meer door een bos, maar door opslag van jonge beuken en hulst en over paadjes geflankeerd door meidoornhagen. Een havik zeilde tussen de eiken door, een specht klopte in het beukenhout en de goudhaantjes kwebbelden in de douglassparren.
De terugweg leek een stuk sneller te gaan in de schaduw van de gewone- en bruine beuken, de witte en rode paardekastanjes, de ruwe- en treurberken, de zwarte en Italiaanse populieren en hier en daar een verdwaalde plataan. Zelfs het witbiertje bij de Jonge Haan smaakte beter, in de wetenschap dat ik het dronk onder een Hollandse linde. Niet slecht voor een eerste dag.
Al met al is het Corversbos overigens niet zo gevarieerd. Dat is vermoedelijk te danken aan het feit dat het bos in de hongerwinter grotendeels verdwenen is in Hilversumse salamanders en allesbranders. Na de oorlog heeft Natuurmonumenten het bos in razend tempo opnieuw beplant met boomsoorten die toen voorhanden waren, voornamelijk naaldbomen en robinia's. Dat kwam de soortenrijkdom niet ten goede.
Gelukkig is Hilversum een uitstekende plek om bomen te leren determineren; in de bebouwde kom telt het dorp, voor zover ik weet, het hoogste aantal bomen per hoofd van de bevolking. En in de directe omgeving hebben we ook nog het Spanderswoud en de 's-Gravelandse buitenplaatsen. Voorlopig ben ik nog niet uitgeleerd.
*) De ANWB Bomengids van Europa, verschenen in 2005, een vertaling van de Engelse Collins Tree Guide. De ANWB Vogelgids van Europa, een vertaling van de uitstekende Collins Bird Guide, is eveneens een aanrader. Van de ANWB kun je zeggen wat je wilt, maar voor een club van asfaltridders geven ze prachtige natuurboeken uit.
Zinloos geweld op het Amstelveld
Amsterdam, donderdagavond. Uiteraard wel gevraagd of ik een foto mocht nemen.
Vrijdagochtendmailverkeer
Zo'n landerige vrijdagmorgenstemming. Mailwisseling met Ernst:
Da's ook wat... Justin Sullivan is vijftig geworden, dit voorjaar.
Bedacht mij eerder deze week al dat Ian Curtis dit jaar ook vijftig zou zijn geworden.
Sterker: Ian Curtis zou aanstaande zaterdag vijftig worden, zie ik net...
E
Erger: ook Johnny Rotten* heeft dit jaar Abraham gezien. Op 31 januari al. (Stel je de pop voor die de buren in zijn voortuin hebben gezet.) En Sid Vicious zou volgend jaar vijftig zijn geworden.
Er schijnt een hardnekkig verhaal de ronde te doen, volgens hetwelk de moeder van Sid Vicious, bij terugkeer uit de VS, de urn met zijn as heeft laten vallen in de aankomsthal van Heathrow. Zodoende zou de geest van Sid Vicious nog steeds rondwaren door de aankomsthallen en ontluchtingsschachten van de luchthaven. Ik weet niet in welke terminal, overigens, maar ik durf er bijna een wedje op te leggen dat het in Terminal 1 was. Er is daar iets niet pluis, broer, wat ik je brom. Er is trouwens ook al sinds 1978 niet meer schoongemaakt. Maar dit terzijde.
Om op de jubilarissen terug te komen: Jan Peter Balkenende is op 7 mei vijftig geworden. Een maand jonger dan Justin Sullivan, dus. Wonderlijk, eigenlijk. Probeer je Balkenende eens voor te stellen als een generatiegenoot van Johnny Rotten en Justin Sullivan - lukt niet hè? Zou Balkenende stiekem een punkverleden hebben?
En hoe zit dat met Mahmoud Ahmedinejad (28 oktober)?
grKo
P.S. Bij nader inzien: yep, Mahmoud Ahmedinejad heeft een punkverleden. Denk die baard maar eens weg. En stel je hem voor met een punkborstel. Noooooo fuuuuuuture! Ja toch?
Van Ahmedinejad bestaat het ernstige vermoeden dat hij betrokken was bij de gijzeling in de Amerikaanse ambassade in Teheran. A punk thing if ever there was one...
Stel je voor welke alarmbellen er bij de NSA allemaal gaan rinkelen bij een mailbericht met daarin "Ahmedinejad", "gijzeling", "Amerikaanse ambassade", "Heathrow", "Terminal 1" en "Balkenende". Ben zelf straks op vakantie, maar als ik jou was, zou ik bij het verlaten van m'n huis goed om me heen kijken. Als je ineens allemaal rode laserstipjes op je borst ziet, dan wordt er inderdaad meegelezen...
E
Fijne vakantie dan, ook aan Rachel. Je hoort wel van de brand. Reis je via Heathrow, neem je de Eurostar door de Kanaaltunnel of pakken jullie de ferry? En reis je dan vanaf IJmuiden, Rotterdam Europoort, Hoek van Holland, Oostende, Zeebrugge of Calais? En naar Dover, Ramsgate, Folkestone, Harwich, Hull of Newcastle? En nemen jullie de auto mee? Dat kost anders wel een bom duiten!
(Zo, die hoeven zich niet te vervelen.)
grKo
*) Voor de kinderen hangen we er even een linkje aan.
Als de voortekenen ons niet bedriegen...
...wordt het een fantastisch voetbalseizoen. Zou Feyenoord al plannen hebben voor een nieuwe DVD?
Dààrvoor is internet bedoeld! (4)
Niet dat je er iets aan hebt, vooral niet als je geen Deens spreekt, maar het is goed voor uren pret: Dagens Kaptajn Haddock. Agurketud! Klodsmajor! Fjollerik! Slapsvans!
Wish you were - uh - well, somewhere
Sapristi, Syd Barrett is ook al dood. Zestig was-ie, de ouwe gek. En iedereen maar denken dat-ie nooit ouder dan 22 geworden was.
Sic!
Visserij, Naardermeer, zaterdagmiddag.
Natuur vandaag (84)
Zaterdagmiddag met (van links naar rechts uiterst links) Thijs en Wieland rondom de Naardermeer gelopen. Bulderende zon, maar redelijk wat wind. Mooie paarse nek opgelopen.
Doorgaans is juli geen geweldige maand om uit vogelen te gaan. Zelfs rondom de Naardermeer, in andere maanden goed voor indrukwekkende lijsten, kan het in Juli akelig rustig zijn. Maar dit keer hebben we toch een hoop geluk gehad; in de zeven uur (!) die we over het rondje gedaan hebben troffen we onder meer blauwe-, (heel veel) purper- en grote zilverreigers, lepelaars en aalscholvers, grauwe- en brandganzen, zomertalingen, een slobeend, bergeenden en een pijlstaart, een sperwer (achternagezeten door een torenvalk!), een boomvalk (achternagezeten door een halsbandparkiet - de eerste die ik ooit in de Bovenmeent gezien heb), visdiefje en zwarte stern, kemphaan (vr.), grutto's, tureluurs, een strandplevier*, twee watersnippen, grote bonte specht, een ijsvogel, kleine karekieten, rietzangers, grauwe vliegenvangers, een putter, vinken en groenlingen.
Dat is voorwaar geen slechte score voor een zaterdagmiddag in juli. Omdat Wieland een Nikon-met-telelens had meegevracht** kun je op zijn blog alvast een foto van een purperreiger vinden. Als we hem heel lief aankijken (aaah, Wieland?) post hij er misschien nog wel meer.
En ik zeg het Wieland na: bij zo'n schitterend natuurgebied ga je natuurlijk geen nieuwe snelweg aanleggen. Tekenen dus! En hier!
*) Bij nader inzien - en na het bekijken van een aantal foto's - ben ik er toch niet honderd procent zeker van dat dat een strandplevier was. Het was weliswaar een licht gekleurde vogel, maar niet zó licht als een strandplevier. Ik hou 't op een hele lichte kleine plevier.
**) Sommige tikfouten moet je gewoon laten staan.
Veertig!
Hij heeft er liefst veertig jaar over gedaan, maar vrijdag was het zover: Daniël werd veertig! En zeg nou zelf: je ziet het er niet aan af - hij oogde amper een dag ouder dan donderdag.
Gefeliciteerd!
Verdringing
Niemand heeft iets aan akelige herinneringen. Natuurlijk: het kan heel pedagogisch zijn om je, als kind bijvoorbeeld, te branden aan een hete strijkbout. Zo leer je voor de rest van je leven dat je strijken beter aan anderen kunt overlaten. Maar de pijn die je als vierjarige leed vergeet je in de loop der jaren. Met ziek zijn werkt het net zo: je onthoudt het sinaasappelsap, de beschuitjes en de warme dekens; de lichamelijke malaise en de koorts zijn al snel vergeten.
Verdringing is een vernuftig mechanisme. Wie te lang blijft stilstaan bij pijn en leed wordt gek - of op z'n minst depressief. Daarom is de menselijke geest geneigd om negatieve ervaringen zo snel mogelijk weg te poetsen. Soms worden ze zelfs niet geregistreerd.
Zo was het me bijvoorbeeld helemaal ontgaan dat Gonny van Oudenallen in 2003 op de LPF-lijst stond. Op een verkiesbare plaats nog wel. Of ik ben het vergeten, dat is waarschijnlijker. Dat is vervelend, want drie jaar later blijkt Van Oudenallen, door het vertrek van LPF-kamerlid Margot Kraneveldt, ineens recht te hebben op een kamerzetel. En dat komt, althans voor mij, als een hele nare verrassing.
Ik vraag me af waarom ik verbaasd ben. In de bijna eindeloze reeks avonturiers, oplichters, galeiboeven en revolverhelden die de LPF in de loop der jaren ten tonele heeft gevoerd, is Van Oudenallen gewoon de zoveelste komediant. Ze fraudeert, ze heeft tienduizenden euro's aan gemeentesubsidies in eigen zak gestoken, ze heeft het intellect van een pak melk en ze is (dus) een vurig pleitbezorgster van autoverkeer. Ik zou verrast moeten zijn als ze niet op de LPF-lijst stond.
Maar ja, de menselijke geest hè? Doordat de herinnering aan de kandidatuur van Van Oudenallen is uitgewist, komt haar aanstaande kamerlidmaatschap extra hard aan. Het is alsof ik dertig jaar later nog eens mijn vlakke hand op de strijkbout leg en verbaasd ben dat ik me brand. Er is één lichtpuntje: de LPF-fractie - of wat daarvan over is - heeft inmiddels te kennen gegeven dat de partij niets [meer] te maken wil hebben met Van Oudenallen.
Dus ziet het er naar uit dat ze haar eigen fractie moet gaan opzetten. Misschien kan ze in zee gaan met Dick Grijpink, de afgezette TCA-baas. Die heeft immers aangekondigd dat hij 'iets in de politiek' wil gaan doen. Gonny moet nog wel even op zoek naar een naam voor haar eenmansfractie, want er bestaat al een partij die 'Nederland Mobiel' heet. Ik heb nog wel een suggestie, Gonny.
Bos haar
Sinds vriend Jurjen naar de kapper is geweest lijkt hij wel griezelig veel op Wouter Bos. Het is een hele geruststelling dat hij geen Feyenoord-fan is. Geknipt voor de job?
300 meter...
RTV Noord-Holland vandaag:
'ZANDVOORT Woensdag werd er voor het eerst proefgereden in tuk tuks in Zandvoort. Twee jonge ondernemers uit Amsterdam hebben de kleine wagentjes vanuit Thailand geïmporteerd. Strandgangers die met de trein komen, hoeven niet meer te lopen naar het strand.'
Te heet
- Ko?
- Jonas?
- Het is te warm hè?
- Pfff, praat me er niet van, Jonas.
- O.
- Jonas?
- Ko?
- Wat doe je in het badje?
- Ik wacht tot het gaat onweren, Ko.
- O.
Hypothese bevestigd
Is de term 'missionair kabinet' een politiek neologisme? Tot afgelopen vrijdag had ik 'm in elk geval nog nooit gehoord. Het is een lelijke manier om aan te geven dat een kabinet niet demissionair is. In eerste instantie werd er gesproken van een 'functionerend' kabinet, maar ik moet aannemen dat CDA en VVD die term hebben laten vallen, om de suggestie te vermijden dat Balkenende II niet functioneerde.
Goed, Balkenende III dus. De benoeming van Ruud Lubbers als informateur is een teken aan de wand, hij heeft immers flink wat ervaring in het smeden van CDA/VVD-coalities. Zoals ik al vreesde wordt de voortzetting van Balkenende II een minderheidscoalitie met gedoogsteun van de LPF. De LPF heeft, bij monde van fractievoorzitter Gerard van As, inmiddels laten weten dat er aan die gedoogsteun wel een aantal 'inhoudelijke eisen' verbonden is. Welke eisen dat precies zijn wilde Van As nog niet zeggen, maar wel heeft hij de aanleg van de A6-A9 met name genoemd.
De LPF is dus wel zijn zetels, maar niet zijn streken kwijt. Blijkbaar hebben de vastgoed- en wegenbouwbonzen er nog altijd een stevige vinger in de pap. Zodra er asfalt of beton aan te pas komt staat de partij te trappelen om het regeringsbeleid te steunen. Wordt het geen tijd dat de boekhouding van de LPF weer eens wordt doorgelicht?
Over Gerard van As gesproken: ben ik de enige die spontaan wegzapt als die man op televisie is? Met Fortuyn had ik dat ook. Toen die uit Leefbaar Nederland werd gegooid vertrok ik net voor een maand naar het buitenland - en toen ik terugkwam was ik blissfully unaware van de politieke situatie thuis. Elke keer als Fortuyn op televisie verscheen zette ik het toestel uit; ik verkeerde als het ware in een prettige ontkenningsfase. Dat heb ik tot in mei 2002 volgehouden en het hielp: na de verkiezingen nam hij in elk geval geen zitting in de kamer.
Ik ben benieuwd of het met Van As op dezelfde wijze werkt. Als ik nu maar tot 22 november blijf wegzappen als zijn kop op de buis is kan hij haast niet in de kamer terugkeren. Ik moet zorgen dat er permanent verse batterijen in de afstandsbediening zitten.
Strung out in heaven's high
De aanstaande Space Shuttle-missie, STS-121, is bedoeld om het International Space Station (ISS) te bevoorraden. Maar het ziet er naar uit dat de lancering, die gepland staat voor morgen, voor de derde keer gaat worden uitgesteld. Volgens CNN is dat omdat er crack gevonden is in de brandstoftank.
Het moet toch niet gekker worden met die astronauten.
Opening Veluwe Zwerfpad
Eergisteren werd in Nationaal Park De Hoge Veluwe een nieuw langeafstandswandelpad geopend: het 'Veluwe Zwerfpad'. De opening werd verricht door Clemens Cornielje, CvdK in Gelderland, en georganiseerd door het NIVON.
Het unieke van dit pad is dat het uit meerdere, op elkaar aansluitende routes bestaat, zodat het op (schrik niet) 55 verschillende manieren te bewandelen valt. Omdat het officieel een 'streekpad' is, bestaat de markering van het pad uit rood-gele strepen, in plaats van de gebruikelijke rood-witte.
Tot zover de voorinformatie.
Op uitnodiging van het NIVON hebben Wouter en ik de Firma Onkruid weer eens uit de motteballen gehaald, om de opening met zang & dans luister bij te zetten. De organisatie had graag een liedje over het Zwerfpad gehad en kwam met allerhande suggesties voor de tekst. Helaas had ik bij het lezen van de mail mijn bril niet op, waardoor het volgende pijnlijke misverstand optrad:
Het Grote Zwerfpadlied
Mijn tante hield er zonderlinge huisdieren op na:
Ze verzamelde reptielen voor in haar terraria.
Ze had een gifkikker, een ratelslang en zelfs een hagedis
En daarmee was ze heel gelukkig, maar het liep ontzettend mis
Toen de buurman van mijn tante, op een avond in het bad,
Werd verrast door een ontsnapte langeafstandswandelpad.
'k Heb op de Veluwe een angsthaas
En een sloddervos gezien,
Een boekenwurm, een geldwolf
En een tuinslang bovendien.
Er leven wonderlijke beesten
In het bos en op de hei
En door toedoen van mijn tante
Hoort daar ook de zwerfpad bij.
De gemeente werd erbij gehaald en die besliste dat
Een flat op drie hoog achter veel te klein is voor zo'n pad.
Tante nam een kloek besluit en kocht een huisje in het bos;
Ze nam de zwerfpad uit zijn hok en liet hem in haar tuintje los.
Maar onze pad liet zich niet tegenhouden door wat kippegaas:
Hij nam een sprong over het hek en keerde nooit meer terug helaas.
'k Heb op de Veluwe een angsthaas
En een sloddervos gezien,
Een boekenwurm, een geldwolf
En een tuinslang bovendien.
Er leven wonderlijke beesten
In het bos en op de hei
En door toedoen van mijn tante
Hoort daar ook de zwerfpad bij.
Onze pad sloeg aan het zwerven en hij ontmoette zo
Een rood-geel gestreepte streekpad in de buurt van Hoenderloo.
Ze woonde aan een poeltje in het Nationale Park
En toen ze vroeg 'Wil je iets eten?' dacht-ie na en zei-ie: 'Kwark!'
Ze raakten ogenblikkelijk verkikkerd op elkaar
En nog geen veertien dagen later had hij dikkopjes van haar.
U snapt direct wat de gevolgen zijn
Van zoveel jong geluk:
We hebben nu niet meer één zwerfpad
Maar wel vijfenvijftig stuks!
En gaat u er een zoeken,
Vertrouw dan niet op uw gevoel,
Raadpleeg liever de markering
Of desnoods een paddestoel.
'k Heb op de Veluwe een angsthaas
En een sloddervos gezien,
Een boekenwurm, een geldwolf
En een poema bovendien.
Er leven wonderlijke beesten
In het bos en op de hei
En door toedoen van mijn tante
Hoort daar ook de zwerfpad bij.
De foto's zijn afkomstig van het NIVON, vermoedelijk genomen door Diederik Mönch. Sorry Diederik.
NASCHRIFT: Nee, dat kan niet. Op de bovenste foto zit Diederik op de achtergrond, dus die foto heeft hij in elk geval niet genomen.
|
|
|
