NEE is NEE
Spammen mag niet. In Nederland is dat sinds 2004 vastgelegd in de Telecommunicatiewet. Op de naleving van het verbod wordt toegezien door de OPTA, die bij overtreding (soms) ferme boetes uitdeelt. Natuurlijk trekken niet alle spammers zich daar iets van aan. In tegendeel: naar schatting worden wereldwijd iedere dag 90 miljard spamberichten verstuurd, zo'n 80 à 85% van het totale e-mailverkeer.
Toch vindt de oppassende internetgebruiker maar zelden reclamemailtjes voor viagra, inktpatronen of dure hypotheken in zijn inbox. Naast wetgeving bestaan er namelijk ook verrassend effectieve spamfilters, die door (goede) internetproviders gratis worden aangeboden. Bovendien zijn er hele internetsites vol tips en trucs voor wie zichzelf wil vrijwaren van spam. En voor de enkele keer dat er nog een ongewenst berichtje doorheen glipt heeft de OPTA een heus meldpunt opgezet, zodat de booswichten die spam versturen - theoretisch althans - kunnen worden aangepakt.
Lees verder en reageer op Amsterdam Centraal.
Natuur vandaag (108)
Vrijdagavond met Jurjen en Jeroen naar New Model Army geweest. Voor de tweede keer dit jaar. Opnieuw geweldig, al hadden ze eigenlijk in de grote zaal van de Melkweg moeten spelen. Op de terugweg de laatste trein genomen naar station Abcoude en van daar naar huis gelopen. De bizarre, dikke laag rijp die al twee dagen overal overheen lag zag er bij donker prachtig uit.
De bomen, het gras, de hekken en het prikkeldraad: alles was voorzien van een wollig vachtje van ijsnaaldjes. In het licht van de bijna volle maan deed het tafereel spookachtig aan. Het deed onwillekeurig denken aan beelden van een vulkaanuitbarsting, wanneer alles bedekt is onder een dikke laag as. Thuisgekomen met tutende oren.
Zaterdagmorgen vroeg opgestaan. De wereld zag eruit als een chocoladeverpakking. Bomen vol rijp, beschenen door de zon. Kan me niet herinneren dat ik dat ooit zo prachtig heb gezien. Naar buiten gelopen met de camera. (Foto's volgen.) Overigens had iedereen die ik tegenkwam een camera bij zich. Er moet afgelopen weekend voor vele terabytes aan plaatjes geschoten zijn. De koolmezen, die op de takken heen en weer hipten, veroorzaakten heuse lawines. Bij het Gein vlogen vijfhonderd tot duizend kolganzen rond in de nevel. Een specht klopte grote brokken ijs uit een els. En het blijft een raar gezicht om in zo'n winters landschap een vlucht halsbandparkieten te zien.
Zaterdagmiddag in het Bijlmerpark wezen wandelen. De goudhaantjes, die ik er eerder heb gehoord, heb ik nu eindelijk ook gezien. Het is niet te geloven: in het hele park staan misschien zeven naaldbomen en hup, daar zijn ze. Later, in de buurt van de Gooiseweg, een groene specht gehoord. Voor het eerst dat ik dat in Amsterdam heb meegemaakt.
Zondagmiddag met de trein naar Venhuizen gereisd. Een enkele schaatser in Waterland. In de weilanden tussen Purmerend en Hoorn, waar het normaal gesproken barst van de smientjes, zaten nu enkel grote troepen ganzen. Vermoedelijk zijn de smientjes uitgeweken naar open water. Vlak voor Scharwoude vloog een vrouwtje blauwe kiek op van de bovenleiding. In Venhuizen blijven pitten. 's Nachts voortdurend geluid van smienten boven het huis. Ze waren er dus wel.
Maandagochtend: West-Friesland zag er mistroostig uit in de nevel. Grote plassen op braakliggende akkers, als vanouds de muffe lucht van rottende koolstronken. Vanuit de trein opnieuw een vrouwtje blauwe kiekendief zien vliegen, ditmaal ten zuiden van Purmerend.
Tragische gevallen van kantoorhumor (3)
Geweldig, zo'n verbouwing op de zaak. Alleen jammer dat de toiletten op vier verdiepingen tegelijk buiten gebruik zijn. Maar kijk: met behulp van een schaar en een klein beetje fantasie valt er toch nog wat te zeiken.
Natuur vandaag (107)
Zaterdag twee weken geleden met Thijs wezen wandelen. Connexxion-busje met betreurenswaardige Nederlandstalige muziek van Schagen naar Callantsoog. Onderweg een groene specht gezien. In Callantsoog even het kerkje bekeken, teruggelopen naar het Zwanenwater. Half rondje rondom het Eerste Water gelopen. Halverwege (net voorbij de observatiehut) is de route nog tot eind januari gestremd.
Op het water een flinke groep grote zaagbekken, de mannetjes prachtig roze oplichtend. Verder veel slob- en kuifeenden, smientjes, tafeleendjes en een topper. Boven het duin een vrouwtje blauwe kiekendief zien vliegen, achtervolgd door een buizerd. Op de terugweg naar Callantsoog nog een troepje kneutjes gezien en een juveniele bruine kiek. (Zeer laat - blijft waarschijnlijk overwinteren.)
Langs het dorp naar het strand gelopen. Ons vrolijk gemaakt over de nordic walkers. Op de dammetjes steenlopers, scholeksters, drieteenstrandlopers, groepjes kanoeten en tweemaal een bontbekplevier. Gestaag aanwakkerende, ijzige zuidwestenwind, ruimend naar west.
Door de harde wind nog een paar vogels gezien die je normaal gesproken alleen op volle zee ziet: een troepje van zes of zeven dwergmeeuwen boven de vloedlijn, bij een van de dammetjes zelfs een middelste jager. Af en toe stoven er troepjes eiders langs.
Bij de Hondsbossche (eigenlijk: de Pettemer) Zeewering even in de luwte van de dijk gelegen. IJs- en ijskoud, ondanks de warmende gloed van het evangelisch centrum en de kerncentrale. Broodjes gegeten en hete thee gedronken. Verder gelopen langs de dijk, aan de landzijde nota bene, zeer tegen onze gewoonte. Het schoot niet op.
Bij de Putten van Camperduin toch nog een goeie score: dodaarsjes, tureluurs, steenlopers, bontbekplevieren, bonte strandlopers, wintertalingen, smienten en een ferme troep kluten.
Bij v/h Minkema (het stond er nog) binnen gezeten en op temperatuur gekomen met bokbier en Grimbergen Blond. Voortdurende basdreun van de bulderende branding. Toen Minkema ging sluiten afgezakt naar de dorpskroeg (waar ze ook al van die geweldige muziek hadden) en iets gegeten.
Later, bij de bushalte, weer volop in de wind en regen. Waarom staan middenin de stad overal abri's, maar op dit soort plekken niet? Misschien zijn mensen in de Kop van Noord-Holland beter bestand tegen de elementen. Of ze hebben allemaal een auto, de watjes. Op het station in Alkmaar was van de stormachtige wind niks te merken. Er stond een briesje van hooguit kracht 4.
Afgelopen zaterdag in dat rare weilandje ten noorden van station Duivendrecht een ruigpootbuizerd (!) gezien, die het zwaar aan de stok had met een blauwe reiger. Gek genoeg was de reiger aan de winnende hand. Verder dag en nacht geluid van trekkende (kol-)ganzen boven het huis. En 's nachts het gefluit van smientjes bij het Gein.
Te druk
Door allerhande onvoorziene omstandigheden had ik het deze week te druk om een stukje te schrijven op Amsterdam Centraal. Gelukkig vond ik nog juist op tijd een goeie gastcorrespondent...
Dure woorden
Na bijna twaalf jaar bij een groot Amerikaans bedrijf dacht ik eerlijk gezegd dat ik alle buzzwords wel kende. Maar kijk, zelfs ik leer nog wel eens iets nieuws. Zo kreeg ik afgelopen week een mailtje van [ongeveer] de volgende strekking:
'Setting up the test environment you require would seem cost-prohibitive, especially if dedicated servers are needed in both.'
Cost-prohibitive. Die uitdrukking had ik dus nog nooit gehoord. Of ik heb nooit opgelet, dat kan ook. Ze zouden natuurlijk kunnen zeggen dat het 'too expensive' is. Maar is cost-prohibitive eigenlijk niet veel fraaier? In elk geval denk ik dat ik 'm erin houd. De poëtische mogelijkheden zijn eindeloos. Stel je bijvoorbeeld de volgende treurige ballade voor:
Polly is a pretty thing
With whom I'd like to live
But buying her a diamond ring
Is cost-prohibitive...
Als je zulke dure woorden kent heb je toch geen diamanten meer nodig?
Deze kende ik nog niet...
'Wij vragen u een keus te maken uit één van de volgende mogelijkheden.'
(Nuon Klantenservice)
|
|
|
