Roltrappenellende op AT5
Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar het AT5-item over het stuk dat ik afgelopen woensdag op Amsterdam Centraal plaatste is gisteravond eindelijk uitgezonden. Klik hier voor de beelden...
Dames en heren... Ongemak!
Nog twee nachtjes slapen en het is zover: dan gaat de metrotunnel onder het centrum voor zeven weken dicht. In die periode wordt door de gemeente groot onderhoud uitgevoerd. De sporen en de technische installaties zullen worden vernieuwd. Voor de klanten, die in Zuidoost de afgelopen zeven weken al werden geconfronteerd met een geamputeerde dienstregeling, betekent dit opnieuw langdurige overlast. Uiteraard zet het GVB in het centrum pendelbussen in, maar de doorgewinterde reiziger weet dat met een pendelbus heel wat minder reizigers kunnen worden vervoerd dan met een metro. En de metro's zitten toch al overvol.
Kort en goed: het centrum wordt de komende weken per metro zo goed als onbereikbaar. Maar op de valreep hebben we nog even de tijd genomen voor een kleine test. Begin april verscheen op deze site een artikel over de beroerde staat van onderhoud van roltrappen en liften op de Amsterdamse metrostations. Uit de vele reacties die we ontvingen bleek dat de situatie nog erger was dan we destijds schreven. Bovendien valt ook op het vervoer zelf het nodige aan te merken. Maar hoe erg is het nu precies? Fasten seatbelts, daar gaan we.
Lees verder en reageer op Amsterdam Centraal.
Rot op met je Bloemen
Lezer, ik ben een bikkelhard man, maar ook ik heb mijn gevoelens. Zo heb ik een ontzettende grafhekel aan ongevraagd reclamedrukwerk. Bovendien heb ik een vreselijke grafhekel aan opgestoken vingertjes. En ik heb een grote gruwelijke grafhekel aan Karin Bloemen. Toen ik gisteren bij thuiskomst een ongevraagde reclame-envelop vond waarop Karin Bloemen met een opgestoken vingertje stond afgebeeld, waren de gevolgen dan ook voor de hele buurt waarneembaar. Pas na twintig minuten was ik weer een beetje uitgeraasd.
Het ergste is nog dat de gedrukte Karin mij, mijn kind, kat of kanarie vraagt om de envelop aan de vrouw des huizes te geven. De Vrouw Des Goddamn Huizes! Er is hier helemaal geen vrouw des huizes! En geen kind, geen kanarie en ook geen kat! In het Engels bestaat een uitdrukking voor dergelijke lompe gevoelloosheid: 'adding insult to injury'. Zo mooi kunnen we het in het Nederlands niet, maar 'zout in open wonden wrijven' komt aardig in de buurt.
Ik eis excuses! Excuses godverdomme! Bloemen lijken me op hun plaats.
De grote binnenhuisarchitect
Johan Cruijff moet niet meer van die enge dingen zeggen. Gisteravond, in gesprek met Jack van Gelder (of was het Tom Egbers?), riep hij tot minstens tweemaal toe 'Oranje is de mooiste kleur'. En hoe gaat dat op zo'n voetbalavond? Je drinkt een biertje. En nog een paar. En zo'n uitspraak gaat door je hoofd spoken.
Vannacht beleefde ik een aantal benauwde momenten. Cruijff, oranje pak, oranje zonnebril, beende driftig door mijn huiskamer. Links en rechts gaf hij tactische aanwijzingen aan schilders, behangers en stukadoors. Verontwaardigd vroeg ik wat al dat nachtelijk tumult te betekenen had. 'Oranje is de mooiste kleur', oreerde nummer 14.
De muren, de plafonds, mijn eettafel, het vloerkleed en de boekenkasten: onder toeziend oog van de oude meester werd mijn huiskamer getransformeerd tot een verblindend oranje maanlandschap. Het duizelde me, ik moest even zitten. Maar Cruijff was me voor: als door een wesp gestoken greep hij mijn arm. 'Kijk, zo'n Ko laat je natuurlijk niet op de bank zitten, slogies.' De Roemeense behangers applaudisseerden beleefd.
Met een ruk zat ik rechtop in bed, zwetend, naar adem happend, maar dankbaar dat de nachtmerrie achter de rug was.
Luister, zo'n EK is toch al niet best voor m'n zenuwen. Zou iemand bij de NOS ervoor kunnen zorgen dat Cruijff zich in het vervolg beperkt tot voetbalpraatjes, en zijn kleuradviezen voor zich houdt?
Fijn.
Staking streekvervoer houdt aan
Mits op de juiste plek aangebracht
|
|
|
