Het 'aadsel van de ve'dwenen medeklinke'
Al jaren maken politici, taalwetenschappers en onderwijskundigen zich ongerust over het taalvermogen van kinderen in onze achterstandswijken. En terecht. Wie in Zuidoost of Slotervaart in de metro zit moet zijn uiterste best doen om de kinderen te verstaan. Op z'n best produceren ze een soort pidgin, dat een vage verwantschap met Nederlands vertoont. De grammatica is tot op het bot gestript, de actieve woordenschat schommelt rond de 500 woorden (waaronder een kleine 350 krachttermen) en aan ingewikkelde kwesties als het verschil tussen de en het wordt liever helemaal voorbijgegaan. Constructies als 'Ik zeg je die meisje zoende dat jongen!' zijn meer regel dan uitzondering.
Het is verleidelijk om te denken dat zulk taalgebruik alleen onder allochtone jongeren voorkomt. Maar ook onder kinderen die bleek zijn als versgevallen sneeuw is het schering en inslag. Het is soms net of je naar een heel nest Joran van der Slootjes zit te luisteren. Coño, je weet toch? Blijkbaar hebben onderwijzers het zo druk met vrije expressie en wereldoriëntatie, dat ze aan het corrigeren van kromtaal niet meer toekomen. Of misschien weten ze gewoon niet beter. Al het politiek correct geleuter ten spijt, bestaat er in deze een duidelijk verschil tussen Nieuw-West en Oud-Zuid, tussen zwarte en witte scholen. Maar waar slechts weinig mensen bij stilstaan, is dat ook op de witte scholen een enorm taalprobleem woekert, zij het van geheel andere aard.
Lees verder en reageer op Amsterdam Centraal.
Het grote groenonderzoek
Niet lang geleden moest ik voor een boodschap in de Amsterdamse Poort zijn. Er scheen een prettig najaarszonnetje en ik had de tijd, dus besloot ik de terugweg, zo'n drie kwartier lopen, te voet af te leggen. Dat had ik al een tijdje niet gedaan. U moet weten dat de meest aantrekkelijke route van de Poort naar mijn huis door het Bijlmerpark voerde. Dat park is afgelopen voorjaar in opdracht van het stadsdeel met de grond gelijk gemaakt. Het is de bedoeling dat er over een paar jaar een woonwijk met een hondenuitlaatstrook ('Het Nieuwe Bijlmerperk') verrijst. Tot die tijd staan er hoge hekken omheen.
Hierdoor was ik gedwongen om een route te kiezen door de aso-oase van de H-buurt en de mensonterende troosteloosheid van Höllendrecht-West. Gelukkig bereikte ik snel het Centraal Park van Gaasperdam. Maar mijn goede bui werd vertroebeld door de gedachte dat het stadsdeel ook dit park wil opofferen aan woningbouw. Toen ik twintig minuten later met een sub-optimaal humeur mijn voordeur opende lag er een brief van de gemeente op de mat, waarin de directeur van de Dienst Onderzoek en Statistiek me persoonlijk uitnodigde om deel te nemen aan het Grote Groenonderzoek 2008. Asjemenou. Zelden viel een envelop op een juistere deurmat.
Lees verder en reageer op Amsterdam Centraal.
Een gezonde geest in een gezond lichaam
- En Tiny, wat heb jij tijdens je vakantie in Polen gedaan?
- Ik ben gaan nordic walken.
- Gut, wat aardig. In de Karpaten? Sudetenland? Mazurië?
- Nee, in Silezië.
- Silezië?!?
- Ja, gewoon in Auschwitz-Birkenau. Een schitterend parcours moet ik zeggen. Poortgebouwen, prikkeldraad, barakken en gaskamers - het is weer eens wat anders dan de Veluwe.
- Goh, jij bent wel gezond bezig, Tiny!
- Ja hè? Je moet blijven bewegen, zeg ik altijd maar. Ook op vakantie.
(Dat het een Nederlandse was hoef ik er zeker niet bij te vertellen?)
Meer nieuws uit Polen volgt.
|
|
|
