Ben je nu niet blij dan?
'Het binnenvallen in het privédomein van een journalist is een buitenproportioneel en ontoelaatbaar middel. [Het is een] brutale methode die in een politiestaat thuishoort.'
(Sjuul Paradijs, hoofdredacteur De Telegraaf)
Dag in dag uit roepen ze om een politiestaat. Geef je ze wat ze willen, is het wéér niet goed. Met De Telegraaf is het altijd wat.
Tussen de neuzen
Zelfs ik heb wel eens vakantie nodig, en voor m'n lief geldt dat evenzeer. Dus hebben we afgelopen week maar eens een huisje gehuurd in Wissant, aan de Noord-Franse kust, tussen Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez, twee hoge zeekliffen. Vooral Cap Blanc-Nez ziet er indrukwekkend uit, een meter of 150 hoog, en spierwit: de Franse pendant van de White Cliffs of Dover. Die hebben we trouwens ook kunnen zien - sterker nog: we zaten zo dicht bij Engeland dat ik een 'Welkom in Groot-Brittannië'-sms'je van m'n provider kreeg.
Hebben we verder nog iets leuks gedaan? Jazeker, eindeloos gewandeld tussen Cap Gris- en -Blanc-nez, in de bulderende zon, op eenzame stranden, op steile kliffen en tussen verlaten bunkers. Lekker gegeten: Anchoix, fletan (heilbot, zo leer je nog eens wat) en lieu noir. Lieu noir blijkt gewoon koolvis te zijn - hoewel koolvis volgens de pakjes bij Albert Heijn in het Frans 'colin' heet. Dat zal wel Belgische koolvis wezen dan. Kabeljauw heet in Noord-Frankrijk trouwens 'cabillaud', maar S., die uit Marseille komt, houdt stug vol dat 't 'morue' moet wezen. En dat terwijl Jacques Brel - een Belg, toch - het ook over 'morue' heeft. Et ça sent la morue/Jusque dans le coeur des frites, weet u nog? Rare jongens, die Francofonen.
En dat terwijl de vissersboten al jaren op het strand liggen.
Heb je trouwens ooit zo'n Frans plaatje gezien als dit? Een schilder die, op het pleintje voor de mairie, de namen op het oorlogsmonument bijschildert. 'Het is net iets uit een film van Tati', riep ik toen ik het zag. S. keek me geamuseerd aan en mompelde: 'Nee, het is een clichébeeld dat jullie Nederlanders van Fransen hebben.' Voor de volledigheid moet ik erbij zeggen dat ze, terwijl ze dit zei, op een terras een Ricard zat te drinken en een Gauloise Brune rookte.
Oorspronkelijk was het trouwens de bedoeling dat we op woensdagavond naar Lille zouden gaan, voor een concert van Morrissey. Daar hadden we de vakantie zo'n beetje omheen gepland. Helaas had de oude bard een beetje last van z'n stem (sinds '82 toch al? Daar komen we voor!) en werd het concert afgelast. Het goede nieuws is dat het optreden is verplaatst naar november. Is dat niet fraai? Zo hebben we in november weer een reden om naar Frankrijk te gaan. Precies op tijd voor de paddestoelen. En de kastanjes. En de everzwijnen... Hmmmm...
|
|
|
