Geachte heer Spielberg,
Een paar dagen geleden ontving ik het verontrustende bericht dat u van zins bent om de avonturen van Kuifje, of Tintin, zoals hij in uw land genoemd wordt, te verfilmen. Het liefst, ongelukkige, zou ik u deze onderneming afraden. De ervaring leert immers dat Amerikaanse verfilmingen van Europese klassiekers bijna steevast een miserabel product opleveren. Maar ik ben een door de jaren getaand man en ik weet dat dit soort initiatieven, zodra de geldmolen eenmaal draait, niet meer zomaar kan worden tegengehouden. Daarnaast ben ik geneigd om u, op grond van prestaties uit het verleden (en dan doel ik voornamelijk op Indiana Jones and the Last Crusade), het voordeel van de twijfel te gunnen. Daarom wil ik u bij deze een paar adviezen aan de hand doen, die de slagingskans van uw project aanzienlijk zullen vergroten.
Het zou, om te beginnen, een vergissing zijn om van Kuifje een Amerikaan te maken. Voor zover Kuifje al een nationaliteit heeft, is hij een Belg. In elk geval is hij een Europeaan. Een Amerikaanse Kuifje is onverteerbaar.
Dan is er de kwestie van de te verfilmen avonturen. Ik weet dat Harrison Ford een dagje ouder wordt en dat River Phoenix niet meer - hm - beschikbaar is. Daarom begrijp ik dat u op zoek bent naar nieuwe avonturen voor nieuwe helden. Maar ik vrees dat een verfilming van De zeven kristallen bollen en De Zonnetempel in uw handen zou uitdraaien op The Temple of Doom zonder Indiana Jones. Uw versie van Het geheim van de Eenhoorn en De Schat van Scharlaken Rackham zou vermoedelijk resulteren in Hook zonder Robin Williams. En een rolprent van Vlucht 714 zou verdacht veel lijken op Close Encounters, maar dan zonder Third Kind. Over Kuifje en het Haaienmeer heb ik het dan nog niet eens gehad.
Niet getreurd, er zijn nog voldoende avonturen over. Kuifje in Tibet zou bijvoorbeeld een schitterende film opleveren. Brad Pitt, die al enige ervaring heeft in die contreien, zou de rol van Kuifje op zich kunnen nemen - mits hij iets aan zijn kapsel doet, uiteraard. En wat te denken van Kuifje en de Picaro's? Wanneer u Hugo Chavez een bril en een snor aanmeet kan hij zo doorgaan voor generaal Tapioca. Als u een beetje opschiet is er nog net voldoende regenwoud over voor de verfilming. Voor Mannen op de maan hoeft u zich geen zorgen te maken over de locatie: als mijn stadsdeelraad zijn zin krijgt kunt u die film binnenkort schieten in het Bijlmerpark, waar u overigens ook de figuranten voor Cokes in voorraad kunt rekruteren.
Over casting gesproken: daar heb ik lang en diep over nagedacht. En dan vooral over de rol van Archibald Haddock. Het kan zijn dat ik me vergis, maar volgens mij bevindt zich onder uw landgenoten niemand die de rol van deze ruwe bonk op zich zou kunnen nemen. Rijp beraad met vrienden leverde de naam Tom Waits op, maar hoewel Waits beschikt over de juiste stem (en, naar verluidt, het juiste drinkgedrag), ben ik bang dat hij met zijn schriele postuur en vlassige baardgroei geen geloofwaardige zeekapitein kan spelen.
Omdat me evenmin de naam van een geschikte Europese acteur te binnen schiet, wil ik me bij deze graag aanbieden voor de rol van Haddock. Ik durf te zeggen dat ik, wat temperament, vocabulaire en levensstijl betreft, de geknipte man ben voor die job. Daarnaast verkeer ik doorlopend op voet van oorlog met draaideuren, spuitwaterflessen en stukjes hechtpleister. Weliswaar beschik ik niet over een kasteel (en al helemaal niet over een butler), maar dat doet Haddock in zijn eerste avonturen ook niet. Bovendien neem ik aan dat ik me van de riante gage, die ik voor de eerste episode hoop te toucheren, zowel een kasteel als een butler kan veroorloven.
In afwachting van uw reactie ben ik alvast een baard aan het kweken. Achterin mijn kast ligt nog wel een donkerblauwe schipperstrui en een kapiteinspet kan ik ook nog wel ergens op de kop tikken. Zonder tegenbericht zal ik me op de eerste draaidag melden aan de poorten van uw studio. Kunt u zorgen dat de rekwisietenafdeling een paar flessen whisky klaarzet?
Ik verheug me op een plezierige samenwerking,
Met vriendelijke groet,
Marco J Arbouw
Amsterdam
Nederland
Europa
Stekkie
In de beeldentuin achter het Kröller-Müller Museum staat een onooglijk boompje. Het betreft een nakomeling van de kakiboom die de atoombom op Nagasaki overleefde. In 1994 slaagde de Japanse boomchirurg dr. Masayuki Ebinuma erin om de boom te stekken. Hij begon de stekken uit te delen aan kinderen* en kreeg in 1996 hulp van kunstenaar Tatsuo Miyajima, die het project 'Revive Time Kaki Tree' startte. Wereldwijd zijn er inmiddels tientallen stekken uitgezet.
Natuurlijk - er staan prachtige werken in de beeldentuin. (Heel wat lelijke ook, trouwens.) Maar bij het zien van zo'n boompje kan ik toch een beetje geroerd raken. Dus om te voorkomen dat we al te sentimenteel werden hebben we de rest van de middag, vrij naar Annie M.G. Schmidt, lopen zingen:
Wil u een stekkie, een stekkie, een stekkie
Wil u een stekkie van de kakiboom?
Heb u een plekkie, een plekkie, een plekkie,
Heb u een plekkie voor de kakiboom?
Het is een makkelijke plant
Vooral bij oorlog en bij brand,
En ik bezweer je: als het kon
Zou-ie zelfs groeien op de zon.
Ik geef een stekkie, een stekkie, een stekkie
En ik breng altijd overal geluk
Wanneer ik op visite ga,
Ik geef een stekkie van de ka,
Ik geef een stekkie van de kakiboom
Van de ka, ka, kakiboom.
*) Nou maar hopen dat het niet om radioactief materiaal ging.
Wind-chime of the apocalypse
Red Meat is misschien wel de beste strip van dit moment. Helaas zijn de zieke belevenissen van Ted Johnson, Milkman Dan, Bug Eyed Earl en kornuiten in Nederland nog niet al te bekend. En dat terwijl een groot deel van de strips gewoon te downloaden is. Gaat dat zien!
Een dooie en een bruid gaan de voordeur in en uit
Een mooie traditie: de rouw- en trouwdeur.
|
|
|
