Ontmoedigingsbeleid
Koken met Ko (1): Der TaKo
Ik eet alleen. En wie alleen eet houdt wel eens iets over. Uiteraard heb ik het hier niet over geld: ongeacht of je in je eentje eet of met z'n zessen, geld houd je nooit over. Dat is een constante factor en daar klamp ik me, bij gebrek aan beter, aan vast.
Terzake nu.
Vanavond kwam ik een beetje laat thuis. Te laat, eigenlijk, om nog naar de supermarkt te gaan. Nil desperandum: in mijn keuken liggen altijd voldoende restjes om een behoorlijke maaltijd uit samen te stellen. Ik ging eens door de knieën en inspecteerde de voorraad. Dat viel niet mee. Een half zakje wijnzuurkool en een halve rookworst. Maar geen aardappelen. Vier taco's. Maar geen salsa. Een half zakje geraspte kaas. Maar geen pasta. Een half potje mosterd. Maar geen kroketten. Een half bakje bawang goreng. Maar geen rijst.
Het werd tijd voor krasse maatregelen, zoveel stond vast. Rookworst, zuurkool, mosterd, bawang goreng en geraspte kaas: dat had voorwaar iets weg van een hot dog. En als ik nu, bij gebrek aan brood, eens de taco's opgebruikte? Ik bracht potten en pannen in stelling. Vijf minuten later pruttelden zuurkool & worst, terwijl in de koekepan de taco's langzaam aan weerszijden werden gebruind.
En weet u? mijn taco-dogs zijn (voorlopig althans) best binnen te houden. Helaas is er niemand die me gelooft. De reacties van vrienden en familieleden, die ik enthousiast van mijn vinding op de hoogte stelde, liepen uiteen van 'Iew!' tot 'Yuk!'. Eén of twee kennissen, mensen die ik vertrouwde nota bene, bekenden zelfs dat ze niet van zuurkool houden.
Dat geeft niet, vrienden, dat geeft allemaal niks. Per slot van rekening zijn mijn Sauerkraut, Smoked Sausage and Bawang Goreng Taco Dogs au Gratin niet het eerste multiculturele experiment dat in Amsterdam Zuidoost op de klippen loopt. Maar er is één ding dat me meer dan alles spijt. Ik had verdomme subsidie moeten aanvragen.
Stomme beginnersfout
Het is niet dat ik een slecht geweten heb, maar ik slaap niet elke nacht even goed. Zo wil het nog wel eens voorkomen dat ik 's nachts bij vieren rechtop en klaar wakker in mijn bed zit. En in die gevallen kom ik ook niet zomaar meer in slaap. In de loop der jaren ben ik daaraan gewend geraakt. Vroeger probeerde ik de slapeloosheid te lijf te gaan met schaapjes tellen, warme anijsmelk of, in extreme gevallen, een kloeke borrel. Maar er zijn effectievere methodes.
Lezen, bijvoorbeeld, is een van de effectiefste remedies tegen nachtelijk gewoel. Je doet het bedlampje aan, je grijpt een boek van het nachtkastje, je nestelt je in een zo oncomfortabel mogelijke houding en je leest een hoofdstuk of twee. Normaal gesproken voel je je tegen die tijd zo ellendig dat je het lampje uitknipt en tot bij zevenen als een prins ligt te meuren.
Maar pas op. De kwaliteit van je nachtrust is in hoge mate afhankelijk van de keuze van je leesvoer. Zo spreekt het vanzelf dat griezelverhalen, science-fiction en medische almanakken angst, depressie en hypochondrie in de hand werken. Niet doen dus. Ook kranten en tijdschriften kun je beter mijden. Slapeloosheid is tot daar aan toe, ergernis kun je er niet bij hebben. Erotische geschiedenissen, tenslotte, zijn om voor de hand liggende redenen uit den boze.
Persoonlijk heb ik veel baat bij politieke werken. Das Kapital, een dun bandje van Lenin of de verzamelde communiqués van de Rote Armee Fraktion: geheid dat ik binnen tien minuten slaap als een blok. Ook een roman van Vestdijk wil nog wel eens helpen. En als niets anders meer baat is er altijd nog de bijbel. Veertien of vijftien verzen Deuteronomium: daar kan geen valium tegenop.
Wat je ook doet: doe in elk geval niet zo stom als ik. Leg in vredesnaam geen kookboek naast je bed. Toegegeven: het is interessante lectuur (en in elk geval heel wat beter te hachelen dan, pakweg, Leviticus). Maar nadat ik vannacht een kwartiertje had liggen bladeren had ik zo'n moordende trek ontwikkeld dat ik tot kwart voor zeven heb liggen woelen. Godzijdank viel ik toen eindelijk in slaap. Helaas ging vijftien minuten later de wekker.
Maar neem van mij aan dat ik stevig ontbeten heb.
Tantaluskwelling
TV Noord-Holland bracht vanmorgen om zeven uur een nieuwsitem over de Hollandse Nieuwe. Nu zit ik dus al veertig minuten watertandend aan een harinkie te denken. Het moet verboden worden om twee hele uren voor de visboer open gaat dat soort items uit te zenden.
Een uur en twintig minuten nog... Een uur en twintig minuten...
In de maling
Hoe maken wij een sladressinkje? Simpel! Daar draai ik mijn hand niet voor om.
Men neme een scheutje wijn- of balsamico-azijn, een scheutje olijfolie, beetje knof, theelepeltje mayo, beetje mosterd, eventueel een beetje citroensap en/of suiker. En kaneel* natuurlijk.
Huh?
Men neme een gootsteen en beginne van voren af aan. Geheel larderen met sterk gekruide taal.
*) 'Da's nog niks,' zei vriendin J. toen ik haar vertelde over mijn misser. 'Vorige week gooide ik, in plaats van kaneel, cajunkruiden over de slagroom in de koffie.'
Caption competition
Ik heb lang geprobeerd om een bijschrift voor deze foto te verzinnen, maar ik kom er niet helemaal uit:
a.) 'Attenooie, heb ik dat! Dat wordt weer minstens zes weken ziekenhuisvoer. Ach chauffeur, doe mijn een lol en rij nog effe door de Leidsestraat.'
b.) In haar strijd om de bevolking te doordringen van de gevaren van een fastfood-dieet past de Hartstichting steeds agressievere strategieën toe.
c.) 'Bedankt voor de niertjes, Leo, maar de volgende keer heb ik liever dat je weer bij de achterdeur parkeert.'
Suggesties welkom.
Raar ei
Het woord 'ovaal' is afkomstig van het Latijnse woord 'ovum' (ei). Het wordt gebruikt als aanduiding van een ellipsvorm. Toch zie je zelden of nooit een ellipsvormig ei. Vanmorgen vonden we, bij het klaarmaken van ons ontbijtje, zo'n freak of nature (zie foto). Je vraagt je af hoe een ellipsvormig ei tot stand komt. Komt het van een kip met een heel strakke cloaca? Of heeft ze terwijl het ei gevormd werd misschien languit gelegen? En hoe ziet een kip die languit ligt eruit?
Nog zo'n vraag: waarom heet een ovaal eigenlijk een ovaal? Waren de eieren in het oude Rome misschien anders van vorm?
Overigens ben ik er de man niet naar om een hele zondagmorgen met dat soort vragen te gaan lopen worstelen. Inmiddels is het dan ook geen raar ei meer, maar een roerei.
Tongbreker voor fijnproevers
Zeg tien keer snel achter elkaar:
De opgefokte topkok Wopke wokt de opgehokte wipkip.
Biologisch eten: meer waar woor je geld!
Zomaar zo'n vraag
Bestaat er eigenlijk ook halal kattenvoer?
Naschrift, een paar minuten later: ja, blijkbaar wel. En, verdomd als 't niet waar is, kosjer kattenvoer bestaat ook.
Engeland wordt wakker
Ergens in Mijn Lijvige Archief bevindt zich een foto van vriend E. De foto is genomen in Londen, in de zomer van 1993. Op de foto kijkt E. niet blij. We zijn onderweg naar Glasgow. Omdat we geen geld hebben doen we dat met de bus. Het is even na zes uur 's morgens. De coffeeshop tegenover het busstation is net geopend en E. heeft zojuist kennis gemaakt met het fenomeen Engelse Koffie. Zijn commentaar herinner ik me ook nog: 'Heeft er soms een maandverband in het filter gelegen?' Proost.
Maar dat is twaalf jaar geleden. De tijden zijn veranderd. In 1995 begon de doordrukkoffiepot aan een langzame maar onstuitbare opmars door Groot-Brittanië. Rond 2000 werd de espressomachine gemeengoed. Inmiddels is het zover dat zelfs in kantoren een bak koffie wordt geserveerd waarvan we in Nederland nog wat kunnen leren.
Het gevolg is dat de Britten meer en meer afkerig worden van een ouderwets bakje thee. Van de jongeren schijnt nog maar 38% dagelijks meer dan één kop thee te drinken. De totale theeomzet is de afgelopen drie jaar met 12% teruggelopen, de omzet van theezakjes zelfs met 16%.
Het verwondert me nauwelijks. De Engelse winkelstraten zijn dichtgebouwd met hippe koffiewinkels als Starbucks, Nero en Costa. De collega's overzee drinken zonder uitzondering koffie. En als ze een keertje geen trek hebben in koffie dan drinken ze - ik zweer dat ik dit niet verzin - een kopje heet water.
Nee, die Britten komen er wel. Als ze nou ook nog fatsoenlijk leren koken ga ik er misschien zelfs wel weer eens op vakantie.
Koop ik ook een keer een koekepan...
Rot op
Het idee dat koffie naar koffie moet smaken is achterhaald. Dat schijnen ze althans te vinden bij 's lands grootste koffiefabrikant. De marketingjongens* van Douwe Egberts zijn met een nieuwe koffiesmaak** op de proppen gekomen. 'Fris en zonnig', staat er op de verpakking. Fris? Zonnig?
Ik leg het nog één keer uit. Koffie is niet fris en zonnig. Koffie bevat geen vleugje vanille en al helemaal geen limoen. Een èchte bak koffie heeft het aroma van een naderend onweer, een smaak als de rollende donder en de kleur van ZOAB na een regenbui.
En van een echte bak koffie vallen koalabeertjes met een droge plof uit hun eucalyptusbomen. Dood.
*) Marketingjongens - dat klinkt weer heel erg rolbevestigend hè? Maar ik had ook marketingmeisjes kunnen schrijven, gebaseerd op de assumptie dat een echte vent geen frisse, zonnige koffie uitvindt. Dàt is pas rolbevestigend.
**) 'Nieuwe koffiesmaak' lijkt me een oxymoron. Koffie smaakt naar koffie. Iets dat anders smaakt dan koffie is geen koffie.
|
|
|
