Dikke blauwe wolken
Op de verpakking van mijn nieuwe rookmelder (ik heb er nu drie!) staat een enigmatische mededeling: 'De batterij werkt 10 jaar bij normaal gebruik.' Wat de fabrikant verstaat onder 'normaal gebruik' wordt er helaas niet bij vermeld. Maar nog veel interessanter vind ik wat de fabrikant verstaat onder abnormaal gebruik. Mijn fantasie is tot het uiterste geprikkeld. Ik ga maar vast nieuwe batterijen kopen.
Back in business
De lezers van dit weblog (allebei) hebben het de afgelopen tien dagen even moeten stellen zonder mijn haarscherpe analyses, snedige terzijdes en onderkoelde kwinkslagen. Omdat het oplettende lezers zijn, begrijpen ze dat een en ander werd veroorzaakt door mijn verhuizing en het daarmee samenhangend technisch leed.
Nil desperandum. Hedenmorgen lichtte het 'DSL'-lampje op mijn modem groen op en snorde mijn machine eens temeer naar volle tevredenheid. Als Jonas nu ook nog eens ophoudt met haar pogingen om de modem aan het snoer onder de deur van de meterkast door te trekken, kan ik weer lekker surfenmailenchattenbellendownloadenbloggenjaaaaaa!
En werken. Dat ook. Dat ga ik eerst maar eens doen dan. Later meer!
Murphy
Een mobiele telefoon heb je niet nodig. Toch?
Voor de jongere lezertjes moet ik bovenstaand statement misschien verklaren. Welnu. Er was een tijd, tien jaar geleden nog maar, dat de mobiele telefonie het exclusieve domein was van patsers, pooiers en proleten. Nette mensen, zoals u en ik, waren thuis (of op het werk) telefonisch bereikbaar. Of we waren niet thuis (of niet op het werk) en dan waren we niet bereikbaar. Dat heette privacy. Of gewoon botte pech.
Tegenwoordig word je geacht om op ieder moment, waar dan ook, bereikbaar te zijn. Ik heb nog een of twee vrienden die hardnekkig weigeren om een GSM aan te schaffen en ik betrap mezelf er geregeld op dat ik ze om die reden vervloek. Eigenlijk is dat belachelijk. Ik ken ze al jaren - al van ruimschoots voor het mobiele tijdperk - en toen waren ze thuis en bereikbaar, of niet thuis en niet bereikbaar. En daar kon ik destijds uitstekend mee leven. Want een mobiele telefoon heb je niet nodig. Toch?
Nou ja, bij een verhuizing komt een mobiele telefoon wel van pas. Want ondanks het feit dat we in de eenentwintigste eeuw leven kost het de PTT nog altijd tien werkdagen om een vaste telefoonaansluiting om te zetten naar je nieuwe adres. Over de bijbehorende ADSL-aansluiting wil ik het niet eens hebben. Bovendien ben ik dezer dagen druk bezig met heen-en-weer pendelen tussen mijn oude en mijn nieuwe woning. Het is dus wel makkelijk om bereikbaar te zijn, al was het alleen maar voor de vrienden die willen helpen met verhuizen.
Zul je net zien dat uitgerekend tijdens de verhuizing mijn GSM kuren begint te vertonen. Op de meest ongelegen momenten scheidt het ding ermee uit. Iets met de batterij. Heb ik 'm weer aan de praat dan staat de voicemail vol. Is de voicemail leeg, dan schakelt het toestel zichzelf weer uit. Ty-fus. Ik geef je nu al op een briefje dat, zodra de verhuizing achter de rug is en mijn vaste telefoonaansluiting het weer doet, mijn GSM weer loopt als een zonnetje.
Dat heet de wet van Murphy. Of gewoon botte pech.
Even geduld a.u.b.
De afgelopen dagen dagen is deze site niet permanent bereikbaar geweest (ook voor mij niet), waarvoor excuses. Ik moet aannemen dat het aan spamaanvallen op de server heeft gelegen. Binnenkort schijnt er trouwens een nieuwe versie van Pivot uit te komen, met allerhande leuke extra's om spam tegen te gaan. Landmijnen, naar ik hoop.
Modemloze put (3)
Niet te geloven, m'n nieuwe modem doet 't nog ook!
Modemloze put (2)
Mijn dag is weer goed: vanmorgen werd de vervanger van mijn kapotte modem bezorgd. En dat al na twee werkdagen! Hulde! Maar als ik zo naar de informatiestickers op de verpakking kijk, bekruipt me een allerakeligst voorgevoel. Als dat maar goed gaat.
Wordt vervolgd...
Modemloze put
Het is een van mijn favoriete stokpaardjes: falende apparaten zijn in bijna alle gevallen te genezen door een keer op de aan- en uitknop te duwen. In bijna alle gevallen. Gisteren heeft mijn fonkelnieuwe draadloze modem er de brui aan gegeven. De verbinding haperde al een paar dagen, maar gistermorgen werd het me echt te gortig. Dus besloot ik, naar goed gebruik, het apparaat uit te schakelen, een paar seconden te wachten en het weer aan te zetten. Er gingen wat lampjes aan. En weer uit. En verder gebeurde er niets. Modem dood.
Ik houd niet van helpdesks. Een deel van die aversie wordt veroorzaakt door mijn werk. Omdat onze firma, zoals iedere gezonde onderneming, een scherp oog voor klanttevredenheid heeft, zitten de competente helpdeskmedewerkers op de externe helpdesk. Maar als employé ben ik aangewezen op de interne helpdesk.
Sinds onze interne helpdesks een paar jaar geleden zijn ondergebracht in grote, pan-Europese callcenters, heb ik het nog wel eens geprobeerd, maar vrolijk word je er niet van. In negen van de tien gevallen word je te woord gestaan door een stotteraar met een Slavisch gekruid accent, die de Engelse taal maar nauwelijks machtig is. Dat zou an sich niet zo erg zijn, als zo'n stotteraar tenminste je probleem zou kunnen oplossen. Maar nee: over het algemeen belooft de helpdesk (na het geijkte rijtje standaardvragen) om je zo snel mogelijk terug te bellen. En daarna hoor je niets meer.
In de loop der jaren heb ik geleerd dat, als ik een probleem niet zelf kan oplossen, de helpdesk dat zeker niet kan. Gek genoeg heb ik daardoor een soort blinde trots ontwikkeld. Ik blijf net zo lang etteren en mieren tot het probleem uit de wereld is. Mijn collega's doen exact hetzelfde. Zodoende hebben we ons ontwikkeld tot door de wol geverfde IT-specialisten. Het zou me niet eens verbazen als dat een bewuste opzet van onze werkgever is. (Nog even en) de helpdesk kan worden opgedoekt.
Enfin. Door deze en soortgelijke ervaringen bel ik, ook in mijn privéleven, zelden of nooit een helpdesk. Maar een kapotte modem kan ik niet repareren. Nood breekt wet. Dus heb ik gisteren maar eens gebeld met de reuze behulpzame helpdesk van mijn provider. 'Ik hoor het al,' sprak de dienstdoende specialist, nadat ik hem het probleem uit de doeken had gedaan. 'Dat is een garantiefout.' Kijk, daar houd ik van. Geen lijstje met standaardvragen. Geen root cause analysis. Gewoon een garantiefout. Geen probleem. 'Als u even de storingsdienst van KPN belt dan kunnen zij u een nieuwe modem sturen.'
Nu ben ik dol op nieuwe spullen, dus knorrend van genot belde ik de helpdesk van KPN. Maar in mijn euforie vergat ik even dat de KPN de oude PTT is. Een damesstem vertelde in schildpadtempo dat het informatienummer voor telefoon, internet en televisie 10 cent per minuut kostte. Vervolgens werd ik overgeleverd aan de genade van een computergestuurd keuzemenu.
- Toets uw 10-cijferige toestelnummer in, zei de stem.
Ik toetste mijn 10-cijferige toestelnummer in.
- Voor particulieren - toets 1.
Dat was eenvoudig.
- Voor installatievragen en storingen - toets 4.
Het begon ergens op te lijken.
- Heeft u installatievragen? - Toets 1. Heeft uw verbinding al gewerkt? - Toets 2.
Mijn verbinding had al gewerkt. Dus toetste ik 2.
- U dient contact op te nemen met uw eigen serviceprovider, sprak de stem, iets minder vriendelijk nu, en de verbinding werd verbroken.
Juist. Die slag was dus verloren, maar de oorlog niet. Nog driemaal belde ik het storingsnummer van KPN. Nog driemaal toetste ik mijn 10-cijferige toestelnummer in. Nog driemaal worstelde ik me door het keuzemenu, tot ik een slinkse omweg gevonden had en eindelijk rechtstreeks verbinding kreeg met een helpdeskmedewerkster van KPN.
- Goedemorgen, met de helpdesk van KPN, wat is uw 10-cijferige toestelnummer?
- Dat heb ik zojuist ingevoerd, meen ik.
- We hebben uw 10-cijferige toestelnummer nodig, ter controle.
Ik noemde mijn nummer. Het bleef even stil.
- Wat zijn uw postcode en huisnummer?
- Staat dat niet in uw computer?
- We hebben uw postcode en huisnummer nodig, ter controle.
Ik noemde mijn postcode en huisnummer.
- Wat is uw naam?
- U spreekt met Yasser Arafat, godverdomme. Mijn modem is kapot. Gaat u mij nog helpen of hoe zit dat?
- Heeft u al met de helpdesk van uw eigen provider gebeld?
- Ja, dat heb ik. Mijn provider zegt dat mijn modem stuk is en dat het aan de garantie ligt. Daarom gaat u mij een nieuwe modem sturen. Wanneer kan ik hem tegemoet zien?
- We moeten eerst door de monteurs laten bekijken of uw modem stuk is. Ik zal de storingsdienst vragen om u te bellen. Wat is uw 10-cijferige toestelnummer?
Al met al belde de storingsdienst nog verrassend snel: al na twee uur had ik een vriendelijke dame aan de lijn. Ik was op het ergste voorbereid, dus begon ik omstandig uit te leggen dat mijn modem stuk was. Kaputt. Dood. Lampjes uit. Einde oefening. Doet niets meer. Een garantiefout, zeiden ze bij mijn eigen provider.
Dat bleek nergens voor nodig. De vriendelijke dame had vaker met dit bijltje gehakt, begreep ik. Mijn nieuwe modem zou binnen vijf werkdagen worden opgestuurd. Tot die tijd zou ik verstoken blijven van internet. Of niet?
Nee dus. Ik behoor tot de gezegende klasse van mensen die nooit iets weggooien. Op mijn omvangrijke Schroothoop Van In Onbruik Geraakte Apparaten vond ik niet alleen twee ouderwetse 56k-modems, maar ook mijn ouwe, trouwe ethernetrouter. Met wat kunst- en vliegwerk slaagde ik erin om dit toestel op de ADSL-lijn aan te sluiten, in het stoffige hoekje achter de grote kamerplant in de huiskamer. Helaas beschik ik niet over een lange netwerkkabel. Dus mochten mijn verhalen de komende vijf werkdagen een beetje warrig overkomen, dan komt dat doordat ik in kleermakerszit achter een grote kamerplant zit te schrijven. U bent gewaarschuwd.
De helpdesk
Ook al kan ik voor de komende zes weken niet meer pinnen
En al ben ik in één klap mijn hele maandsalaris kwijt:
Er staat een gloednieuwe computer in mijn werkkamer te spinnen
Sinds vanmorgen ben ik plotseling weer volop bij de tijd.
Maar het ding geeft taal nog teken en het blijft meteen al steken
Dus goddank heb ik een uitgebreide folder waarin staat
Dat gebrekkigen en leken zich met vragen of gebreken
Kunnen wenden tot de helpdesk, want de helpdesk die weet raad:
- Goedemorgen, met de helpdesk, zeg, wat is er aan de hand?
- Ik heb een gloednieuwe machine, maar helaas: hij is gestrand.
- Geen probleem meneer, wij helpen want daar is de helpdesk voor
We nemen altijd eerst een lijstje met wat standaardvragen door.
- Hebt u het met een reboot geprobeerd? (Ja, dat heb ik.)
- Hebt u Windows al opnieuw geïnstalleerd? (Ja, dat heb ik.)
- Heeft u de harde schijf opnieuw geformatteerd? (Ja, dat heb ik.)
- Geen idee, dit wordt ons te gedetailleerd.
En de helpdesk, die me per minuut een klein vermogen kost,
Heeft de hoorn erop gegooid en m'n probleem niet opgelost.
Hoewel ik tientallen keren overnieuw moet installeren
Blijft het hele spul blokkeren en het werkt nog altijd niet
Het 'Opnieuw' of 'Annuleren' gaat me danig irriteren
'k Heb de blaren op m'n klauwen van het 'ctrl+alt+delete'
Ook al zit het me tot hier, je laat je middag niet verstieren
Het loopt nu al tegen vieren en ik geef het niet graag toe
Maar na al die uren klieren, zuchten, steunen, vloeken, tieren,
Ben ik zo wanhopig dat ik een hernieuwde poging doe.
- Goedemiddag, met de helpdesk spreekt u, wat is het probleem?
- Ik heb een gloednieuwe machine, maar wat ik ook onderneem
Ik krijg het kreng niet aan de praat! Hij blijft maar crashen! Keer op keer!
En verdomd, daar is het lijstje met de standaardvragen weer:
- Hebt u het met een reboot geprobeerd? (Ja, dat heb ik.)
- Hebt u Windows al opnieuw geïnstalleerd? (Ja, dat heb ik.)
- En als u nou de C-drive formatteert?
- Ja wat héb ik nou aan jullie, ik raak langzaam gepikeerd!
En de helpdesk, die me per minuut een klein vermogen kost,
Geeft de pijp aan Maarten voordat m'n probleem is opgelost.
De avond valt, nog altijd doet het apparaat geen zak
En het meisje zit te wachten bij de afgekoelde prak
En hoewel het met de helpdesk niet zo lukken wou vandaag
Denk ik dat ik ondanks alles nog een laatste poging waag.
- Guten Abend, mit dem Helpdesk, na, was kann ich für Sie tun?
- Ik heb een gloednieuwe computer en die wil het maar niet doen
En nu zou ik willen vragen of u weet waar dat aan ligt.
- Tut mir leid, es gibt hier keiner mehr der Niederländisch spricht.
En de helpdesk, die me per minuut een klein vermogen kost,
Heeft de hoorn erop gegooid en m'n probleem niet opgelost.
Ik smijt de telefoon neer, ik ben moe en gefrustreerd
Maar na een volle dag heb ik mijn lesje wel geleerd
Dus om ze te bedanken voor de service die ik kreeg
Denk ik dat ik morgenmiddag nog één telefoontje pleeg:
- Goeiemiddag, met de helpdesk, waarmee kan ik u van dienst zijn?
- Ik bel om te zeggen dat ik jullie missen kan als kiespijn
Ik lig sinds gisteravond met een warme kruik op bed
En heb m'n splinternieuwe apparaat op zolder neergezet
En is er straks weer vrijmarkt op de dertigste april
Dan gaat-ie voor een prikkie naar de eerste die 'm wil.
Exit Nedstat
Een opmerkelijk mailtje van mijn broer:
'Zeg eens, als ik je pagina open krijg ik er tegenwoordig gratis en voor niets een pop-up schermpje met reclame voor afslankpillen o.i.d. bij. Ik heb geen afslankpillen nodig en ik denk dat het ook niet de bedoeling is je bezoekers lastig te vallen met ongevraagde reclame. Ik dacht: ik wijs je er even op, want als je met Firefox surft, ontgaat het je waarschijnlijk.'
Hoe attent. Dat was me door verregaande onoplettendheid inderdaad ontgaan (en bij deze bied ik iedereen die deze site middels Internet Explorer heeft bezocht mijn nederige excuses aan - hoewel... da's ook een beetje je eigen schuld).
De oorzaak was snel gevonden. Het blijkt dat de geheel vernieuwde Nedstat-teller (alias WMS Webstats4U) gefinancierd wordt door middel van pop-up reclames. Vermoedelijk ben ik daarvoor gewaarschuwd voor Nedstat zelf. Ik heb in elk geval een mailtje onvangen over de merites van de nieuwe teller - maar dat soort mailtjes gaat bij mij altijd min of meer ongelezen de prullenbak in. Dom dom dom.
Uit de algemene voorwaarden van WMS: 'With the installation of Webstats4U on the site it is accepted that WMS has the right to place advertisements on the site in any format or through any channel, including but not limited to e-mail, layer ads, pops, banners and other usual formats without any forewarning and it is furthermore accepted that WMS takes no responsibility for the advertising content and that WMS shall not be liable for any losses incurred regarding this advertising.'
Weten we dat ook weer. Enfin. Om reclame te maken voor afslankmiddelen heb ik geen pop-ups nodig, daar heb ik al een bulge-out voor. Bovendien: Groene Khmer is geen reclamezuil. Exit Nedstat dus.
Bedankt Ernst! (Zeg eens, je hebt Firefox* toch wel geïnstalleerd hoop ik?)
*) Oeps! Toch een beetje reclame.
Even iets rechtzetten
Begin deze maand schreef ik in een postje over RSS-lezers dat Sauce Reader nogal instabiel was, om de haverklap crashte en na verloop van tijd steeds trager ging draaien.
Sinds ik Sauce Reader een tweede kans heb gegeven, nu alweer een week terug, draait-ie als een zonnetje. Lekker snel, geen crashes, geen problemen en nog altijd de strakste lay-out en de beste fuctionaliteit van alle mij bekende readers. Geen idee waarom Sauce Reader nu ineens wel goed functioneert - het zal wel aan de planetenstand gelegen hebben.
I/O
Jongere lezertjes zullen zich het mechanische tijdperk misschien niet meer herinneren. Zelf heb ik er nog net een staartje van meegemaakt. Het ligt nog niet eens zo ver achter ons, dat tijdperk. Hoewel het hier en daar nog wat stuiptrekkingen vertoont denk ik dat je kunt zeggen dat het rond 1990 toch wel zo'n beetje voorbij was.
Voor 1990 was het te doen gebruikelijk om technische mankementen op te lossen door het falende apparaat een flinke dreun te geven. Huisvrouwen (die had je toen nog) verkochten hun vastgelopen naaimachines een oorvijg, schijnbaar ten dode opgeschreven grammofoons werden met een ferme tik gereanimeerd en meer dan eens heb ik gezien hoe een sputterende auto na een goed geplaatste hamerslag op de startmotor weer helemaal de oude was*.
Ook de eerste elektronische apparaten wilden nog wel eens baat hebben bij wat fysiek geweld. Nog niet zo lang geleden kon de levensduur van een radio of televisie door een harde klap aanzienlijk worden gerekt. Mijn eerste modems (met relais) wilden nogal eens weigeren, maar gaven na een trap tegen de zijkant van de PC ineens weer sjoege. Zelfs mijn vorige mobiele telefoon, een Siemens ME45, had op koude dagen af en toe een mep nodig.
Helaas: die generatie machines is langzaamaan uitgestorven**. Kapotte PC's belanden op koninginnedag op de vrijmarkt. Een defecte iPod wordt teruggestuurd naar de fabriek, waar hij vervolgens bij het oud vuil wordt gegooid. En de ouderwetse automonteurs, ruwe bonken in met olie besmeurde overalls, zijn vervangen door whizzkids die met zorgvuldig gemanicuurde handjes een nieuw printplaatje onder de motorkap schuiven en daarvoor negenhonderd euro in rekening brengen.
Nee, de opmars van de elektronica komt de duurzaamheid van onze gebruiksvoorwerpen niet ten goede. Gelukkig kunnen we als consument zelf iets doen om dit tij te keren. Zo is daar de methode van het uit- en aanzetten. Voor jeugdige lezers, die over het algemeen slechts vertrouwd zijn met de stand-by-functie van apparaten, leg ik het even uit.
Op de meeste machines is aan de voor- of zijkant een grote knop aangebracht. Meestal staat er I/O op, of in elk geval een gelijksoortig symbool. Door middel van die knop is het mogelijk om een apparaat uit te schakelen en het vervolgens weer aan te zetten. Ik ben een groot voorstander van uit- en aanzetten. Er zijn in mijn ervaring maar weinig mankementen van elektronische, mechanische of softwarematige aard die niet kunnen worden verholpen door het uit- en aanzetten van een apparaat. Het is, als het ware, het moderne equivalent van de ouderwetse dreun.
De meeste mensen geloven dat niet. Hoe vaak heb ik mijn collega's niet zien treuren bij een netwerkprinter die al drie kwartier niks meer deed! O, laat mij maar even hoor. Even uit- en aanzetten en het leed is geleden. Uiteraard heb ik mijn collega's nooit verteld welke simpele werkwijze aan dit wonder ten grondslag ligt. Ik kijk wel link uit. In de loop der jaren heb ik het, zonder aanleg voor bètavakken of technische beroepen, tot IT-specialist geschopt. Alleen maar omdat ik weet waar de aan- en uitknop zit en niet bang ben om hem te gebruiken.
Nee, ik houd mijn kennis zorgvuldig voor mezelf. Ik buig me met een geleerd gezicht over het apparaat, ik wrijf zachtjes met mijn linkerhand over het oppervlak van de machine, waarbij ik de blik schuin omhoog richt alsof ik heel intensief naar iets luister, en geef dan een korte, felle tik op een schijnbaar alleen aan mij bekende plek. Tegelijkertijd beroer ik met mijn rechterhand ongemerkt de aan- en uitknop en voilà: het mirakel geschiedt.
Zoals gezegd: het heeft wonderen gedaan voor mijn carrière. Daarnaast komt het maar zelden voor dat ik apparaten hoef weg te gooien of ter reparatie hoef aan te bieden. Als we ons willen verzetten tegen de wegwerpmaatschappij, als we werk willen maken van duurzame ontwikkeling of als we gewoonweg een hekel hebben aan prijzige machines die het niet doen, dan moeten we eens wat vaker naar de aan- en uitknop grijpen.
Het is een bijna onfeilbare methode. Ik kan er slechts één kanttekening bij verzinnen: hij werkt alleen bij apparaten. Onwillige superieuren, beschonken vrienden of stugge ambtenaren zijn niet voorzien van een aan- en uitknop. Die hebben nog altijd een dreun nodig.
*) Die methode werkt nog altijd. Bij onze vorige auto, een wagen uit 1989 overigens, heb ik hem meermalen met succes toegepast.
**) Het kan nauwelijks toeval zijn dat het uitdelen van gepaste lijfstraffen aan vervelende kinderen ongeveer gelijktijdig onbespreekbaar is geworden.
Zoooo, stelletje spammers!
Vriend D., webnovice*, klaagt steen & been over het feit dat hij, bij het posten van zijn commentaren, regelmatig wordt afgevlagd door de Pivot-Blacklist waaraan deze site gehangen is. De oorzaak hiervan is me niet geheel duidelijk. Vooral niet gezien het feit dat schijnbaar identieke commentaren de ene keer niet en de andere keer wel worden geaccepteerd.
D. is geen pornoboer (dat mocht-ie willen, dan zat-ie d'r heel wat warmpjeser bij), hij komt - althans bij mijn beste weten - niet op de Blacklist voor en ik kan me nauwelijks voorstellen dat een applicatie zo vreselijk intelligent is dat-ie de commentaren van D. uit zichzelf blokt.
Hamvraag: zijn er meer respondenten die af & toe door onduidelijke oorzaken stranden op het commentspamfilter van deze site? Zo ja, drop me alsjeblieft even een mailtje - voor de weinigen bij wie m'n adres niet bekend is: ko[affenschwanz]groenekhmer.nl. Thanks!
*) Webnovice, is dat niet een dorpje in het westen van Polen?
Naschrift, bij drieën: raadsel opgelost. Het probleem blijkt op te treden als reacties via een proxy worden verstuurd. Ziehier de verhelderende uitleg van Bob: Sommige proxies gebruiken bij het GET-ten van een pagina een andere ip (die van de proxy) door, dan bij het POST-ten van een pagina (als je een reactie plaats. dan geeft 'ie soms het IP door van de machine die reactie plaatst).
Het spamfilter merkt dit op als spam, omdat voor zover het filter kan zien de reactie geplaatst wordt door iemand anders dan de persoon die de pagina opvroeg.
Ik kan daar weinig aan doen, behalve dan op jouw site de blacklist uitzetten. (maar, dat wil je denk ik ook niet)
Nee, dat moesten we maar niet doen. In elk geval is er weer een mysterie opgehelderd. Gelukkig maar. Ik kan niet tegen raadselen.
Really Shitty Software
Tot voor kort heb ik me nooit zo bezig gehouden met het gebruik van feeds. Hoewel deze site al sinds het prille begin over een RSS- en een Atom-feed beschikt beschouwde ik RSS-readers (of feed aggregators, zo je wilt) tot voor kort als speeltjes voor mensen in een vergevorderd stadium van nerdigheid.
Afgelopen week heb ik ingezien dat dit een dwaling was. Of ik ben zelf terechtgekomen in een vergevorderd stadium van nerdigheid, dat kan ook. Hoe het ook zij: feeds zijn de bom. Het vaste rijtje sites dat ik dagelijks afstruinde begon een beetje uit de hand te lopen, maar sinds ik de beschikking heb over een RSS-reader bespaar ik zeeën van tijd.
Althans, in theorie. Ik ben namelijk nog steeds op zoek naar de perfecte reader. Tot dusverre heb ik er drie getest. De eerste, BottomFeeder, was een fijne. Helaas vond ik 'm na verloop van tijd een beetje primitief. Bovendien sloeg BottomFeeder bij het afsluiten niet in alle gevallen mijn feeds en settings op, zodat ik een paar keer overnieuw moest beginnen met het samenstellen van een feedlijst.
Zodoende kwam ik terecht bij Sauce Reader. Dat begon er meer op te lijken. De applicatie zingt & danst en de gebruikersinterface ziet er gelikt uit. Hoewel het een uiterst prettige reader is heb ik het gevoel dat-ie niet helemaal stabiel is. In elk geval is Sauce Reader in de twee dagen dat ik 'm getest heb vijf keer gecrasht, verder ging-ie na verloop van tijd steeds trager lopen. Het kan liggen aan het feit dat mijn versie (2.0.1) nog een bèta is, maar ik vond het reden genoeg om naar een andere reader om te zien.
Momenteel test ik RSS Bandit. Opnieuw: een prettige reader - al mis ik de mooie interface van Sauce Reader. Verder komt RSS Bandit bij het verversen geregeld op de proppen met foutmeldingen voor feeds die het in de andere readers probleemloos doen. Wonderlijk. Ik begin me af te vragen of de ideale feed reader voor Windoze wel bestaat. Suggesties, iemand?
Root cause analysis
Hilversum Centraal, gisteren: vind je het heel gek dat alles op het spoor in de soep loopt?
Even geduld a.u.b.
Zoals ge misschien gemerkt hebt ben ik bezig om dit blog te verhuizen, derhalve doen zich in dit stukje cyberspace momenteel wat wonderlijke (maar - fingers crossed - geenszins onverklaarbare) fenomenen voor. Geen paniek, it's in a better place now.
Kleine wijzigingen
Het zal de trouwe bezoekers aan dit blog (allebei) niet ontgaan zijn dat er de afgelopen dagen wat kleine dingetjes zijn veranderd in de layout. Zo werd ik een beetje nerveus van het enge groene kleurtje van de achtergrond. En altijd maar dezelfde header, dat gaat ook vervelen op den duur. Dus heb ik de achtergrond maar eens vervangen door iets - hm - stemmigers. Verder heb ik in de header zo'n überkekke rotate-script gebouwd. Altijd leuk.
Binnen niet onafzienbare tijd hoop ik over te gaan op Pivot. Bij mijn host (DDS) kun je tegenwoordig PHP gebruiken. Helaas weigeren ze hardnekkig om de safe mode uit te zetten. Nou ben ik erg gehecht aan mijn DDS e-mailadres (ik heb het al bijna tien jaar en ik wil het om sentimentele redenen niet kwijt), maar ik denk dat ik voor de hosting van deze site toch maar es ga omzien naar een andere provider.
Watch this space, dark work is afoot.
Gewetensvraag
Mijn vader stamt uit de tijd dat IT nog automatisering heette. Als hij het niet kan repareren dan is het niet stuk. Dus bij mijn ouders thuis onderhoudt mijn vader de computers.
Bij mijn schoonouders thuis valt die eer aan mij te beurt. Het is nu al zo erg dat mijn schoonmoeder heur laptop meeneemt naar een sinterklaasfeestje om te vragen of ik haar inbelverbinding en mailsettings wil nakijken. (Soms verdenk ik mijn schoonmoeder ervan dat ze enkel om die reden een laptop heeft gekocht - vertel het haar maar niet.)
Zodoende surfte ik gisteren voor het eerst in tijden weer eens met een 56k-verbinding. En zodoende werd het heerlijk avondje een paar keer ontsierd door sterk gekruide taal. Want tudjuu, wat raak je snel gewend aan breedband, zeg!
Zo duurde het bijvoorbeeld meer dan een minuut om groenekhmer.nl op een smalbandverbinding binnen te halen. En nou zit ik me af te vragen of ik de pagina nog moet opschonen voor die doodenkele Breitbandbehinderte. En hoe ik dat ga testen, trouwens. Wordt vervolgd.
Die camera wil ik ook!
Alleen wel even een grotere flashkaart kopen.
Altijd leuk om post te krijgen
Het is een schrale troost voor de Windows-gebruiker, maar ook Microsoft zelf blijft niet gevrijwaard van junkmail. Volgens CNN ontvangt Bill Gates zo'n 4 miljoen e-mails per dag, waarvan de overgrote meerderheid bestaat uit spam. Het softwarebedrijf heeft zelfs een speciale afdeling opgericht om de post van de grote baas te filteren.
Ook Microsoft-CE Steve Ballmer behoort volgens eigen zeggen tot de 'world's top spam recipients'. Toch zegt hij dat er uiteindelijk slechts tien spamberichten per dag in zijn inbox belanden, 'beacuse of Microsoft's anti-spam technology'.
Helaas verzuimden de wakkere journalisten te vragen wanneer Microsoft die technologie beschikbaar gaat maken voor het grote publiek*.
*) Of doelt Ballmer met 'anti-spam technology' op de speciale afdeling die handmatig alle mailtjes nakijkt?
Lachen met Windows
|
|
|
